07.02.10
Ég minntist á kynlega kvistinn Odd sterka hér
að neðan. Í framhaldinu er þetta búin að
vera hálfgerð Odds sterka helgi. Ég fór að
þessum merkilega steini hans Odds sterka í gær.
Steinninn er fyrir neðan Ármúla 3, við endann á
bílastæði.
Á steininn er meitlað: Oddur Sigurgeirsson, ritstjóri
1927. En maður myndi ekki sjá það nema vita hvað
ætti að standa, því þetta er orðið
mjög veðrað:
Árið 1927 birtist í Alþýðublaðinu
smáklausa um þennan stein:
Oddur lést 1953 en það hefur sem sé ekki verið
farið eftir þessum fyrirmælum enn, að höggva stykki
úr steininum og setja á leiðið hans. Síðasta
brotið í þessum míní-Odds sterka æði
sem ég hef verið í var að skoða leiðið
hans. Hin frábæra síða Garður
gefur upp að það sé að finna í Fossvogskirkjugarði,
í reit H-19-0003. Ég þangað. Ég bjóst
satt að segja við að koma að ómerktu leiði en
það var nú aldeilis ekki. Við mér blasti gríðarlegur
bautasteinn:

Það er því algjör óþarfi að
ég beiti mér fyrir því að steininn í
Ármúla sé sagaður í sundur svo hægt
sé að fara með áletrunina á leiðið.
Með svona kúl legstein er ég viss um að Oddur er
ekkert gangandi aftur og hrellandi fólk.
---
Í hinni skemmtilegu frásögn
af Oddi á heimasíðu göngufélags Rannsóknarlögreglunnar,
Ferlir, kemur fram mjög skemmtileg slagsmálalýsing af
Oddi. Mér þykir við hæfi að draga hana sérstaklega
fram því flestir nenna væntanlega ekki að lesa hitt:
Margar skoplegar lýsingar Odds voru hafðar eftir honum um
afreksverk hans og hreysti. Hann á að hafa sagt um áflog
sem hann lenti í. „Þá kom hann á móti
mér með hnífinn í annarri og hnefann í
hinni. Svo lagði hann á flótta. Ég á undan
og hann á eftir.“ - Snilld!
---
Pabbi (f. 1926) man vel eftir Oddi af götum Rvk. Pabbi sagði
Odd hafa verið lítinn vexti og alltaf á eftir kellingum.
Var smámæltur og sagði alltaf Dísa Dísa
(eða Díþa, Díþa) og byrjaði að kássast
eitthvað þegar hann sá skvísu. Pabbi minntist á
annan kynlegan kvist, man ekki hvað hann sagði að hann hafi
heitið, Jóhannes, minnir mig. Sá var alltaf mjög
reffilegur til fara í bláum jakkafötum og gríðarlega
myndarlegur eins og Clark Gable eða eitthvað (ekki ósvipað
og Jói á hjólinu), en var bara með rugl í
skelinni. Fékk víst frítt í strætó
og í rútur og fór mikið um landið. Það
sem gerði þennan Jóhannes svo furðulegan fyrir utan
ruglið í skelinni var að hann seldi klámmyndapóstkort
af sjáfum sér - sem einhverjir spaugarar höfðu væntanlega
narrað hann til að gera - eitt kortanna bar yfirskriftina Lífsins
spjót, sem þarf ekki mjög fjörugt ímyndunarafl
til að ímynda sér hvernig leit út. Ætli
þessi kort hafi varðveist? Mjög áhugavert væri
að líta þau augum.
---
Íslenski hljómsveitarbankinn
er í mikilli lægð. Hvorki hefur verið lagt inn né
tekið út lengi. Ég sá eina fyrirsögn í
fréttagáttinni nýlega sem væri gott hljómsveitarnafn:
Sex
höfuðlaus lík í Mexíkó (leika
á Sódómu í kvöld). Fréttafyrirsagnir
eru ekki verra en hvað annað til að nefna hljómsveitir.
---
Hljómsveit
Ingimars Eydal, Helena og Þorvaldur - Sumarást + Mig dregur
þrá
Og þá er komið að því! Síðasta
innleggið í RLPK. Þrælheit Akureyrarsveifla frá
1968, Nancy og Lee verður Helena og Þorvaldur, en ég er
nú bara ekki með það á hreinu hver tók
Mig dregur þrá upphaflega. Eins veit ég varla heldur
hvað Mig dregur þrá þýðir! Ég
minni hins vegar á SG
síðuna á íslensku Wiki.
06.02.10
Er það bara ég, eða lætur einhver annar
þessa Vísa auglýsingu með bjánanum á
hækjunum fara í taugarnar á sér?
---
Ég er sæmilega sáttur við síðustu
Bakþanka, Úrræði
og lausnir.
---
Ég snæddi
á Brasilíu og horfði
á nýjustu mynd Coen bræðra.
---
Eurovision já. Ég held með Hvanndalsbræðrum,
þó ekki nema vegna þess að þeir syngja á
íslensku og eru hressir. Lagið er líka ágætt,
allavega öðruvísi lag en við höfum sent áður
út. Hera vinnur þetta þó væntanlega, eða
Jógvan, svona miðað við fyrri reynslu mína af
þessari keppni og símakosningu landsmanna. Aldrei að vita
samt. Áfram Hvanndals!
---

(49/50)
The Tremeloes - Let your hair hang down
Meinlaus poppsýra frá 1967, b-hliðin af stærsta
smellinum, Silence is Golden. Silence var upphaflega með Four Seasons,
en þetta lag, Láttu hárið á þér
lafa, sömdu þrír úr The Tremeloes. Bandið
var svona hálfgert b-band í bresku bylgjunni, en náðu
þó það langt að koma hingað og spila 1965
- og aftur 1985 á Broadway! Meira um bandið á Wiki.
Enn kemur Tímarit.is sterkt inn:
(Úr Vísi 1965)
04.02.10 Frík fortíðar
Eru enn til „kynlegir kvistir sem setja svip á bæjarlífið“?
Ég veit það ekki. Ekki sýnist manni það
nú svona í fyrstu. Ég fór að pæla
í þessu því ég heimsótti Stein
Skaptason og hann var með nýja mynd upp á vegg, gullfallega
litaða ljósmynd af Oddi Sigurgeirssyni fornmanni. Oddur þessi
var fæddur um 1870 og setti gríðarlegan svip á
bæjarlífið á síðustu öld. Ég
hafði aldrei heyrt um Odd áður og kynnti mér hann
aðeins á því frábæra apparati Tímarit.is.
Þar fann ég m.a. skemmtilega grein
eftir Pétur Pétursson þul úr Mbl 2003. Svo virðist
sem Oddur hafi gefið út tímaritið Harðjaxl (töff
nafn) og hann auglýsti reglulega í Alþýðublaðinu
eftir krökkum til að selja það. Oddur klæddi sig
upp í víkingabúning á sunnudögum og spasseraði
um bæinn með hund og hest sér við hlið. Víkingabúningurinn
kallar fram hugrenningatengsl við listamanninn Moondog
sem klæddi sig líka upp í víkingaátfitt
í NY og spilaði guðdómlega músík inn
á plötur. Mesta kleim tú feim Odds var að Kristján
konungur X talaði við hann á Alþingishátíðinni
1930. Við frekari eftirgrennslan á alnetinu fann ég svo
góða umfjöllun um karlinn hér.
---
(úr Dagblaðinu 1978)
Þegar ég var ungur voru aðallega tvö góð
frík sem settu svip á bæinn, þ.e.a.s. Reykjavík.
Kópavogur er allt önnur saga. Þetta voru Guðmundur
„litlaskáld“ Haraldsson, dvergur og meistari og Jóhannes
grínari, krypplingur, eða maður með herðakistil
einsog meira pc er að segja. Báðir eru dánir. Guðmundur
var stundum fullur og að sníkja pening. Ég sá
einu sinni kaupmann í kjörbúð sem var þar
sem Kofi Tómasar frænda er núna gefa honum aur. Guðmundur
hékk oft í bankanum þar sem ég var að vinna
og var alltaf að muldra eitthvað í barminn. Mér heyrðist
það vera „djöfull er hann ljótur þessi“ einu
sinni þegar ég gekk framhjá. Guðmundur tróð
upp 1987 á Hard Rock Café með Stuðmönnum, nýbyrjaðri
Ný dönsk og S.H.Draumi. Hvílíkt læn öpp!
Það hefur verið eitthvað gott flipp í meistara
Jakobi. Þetta var magnað gigg og Guðmundur stórfenglegur
enda draugfullur. Hann sagði alltaf á milli laga: „Er þetta
ekki gott hjá mér? Er þetta ekki gott hjá mér?“
Guðmundur gaf út bækur sem ég hef aldrei lesið.
Biggi Baldurs er hrifinn af þessu og fleiri, t.d. Bragi Ólafsson,
sem er fan. Biggi skrifaði mikinn bálk um Guðmund, hér.
---
(Úr DV 1988)
Jóhannes grínari hékk oft á rafmagnskassanum
á Lækjartorgi og horfði glottandi á fólkið
sem gekk niður Bankastrætið. Hann hló af öllum
sem voru eitthvað asnalegir, flissaði t.d. að vini mínum
sem er feitlaginn og gólaði jafnvel eitthvað uppnefni á
eftir honum. Jóhannes varð frægur fyrir stórleik
í myndum Friðriks Þórs, en hann var fríkið
hans Friðriks á meðan Hrafn Gunnlaugsson hafði annan
meistara og frík á sínum snærum, Svein M. Eiðsson.
Jóhannes gaf út almanak í einu eintaki í mörg
ár og það kom frétt um það á hverju
ári í Dagblaðinu og Vísi. Ég man vel eftir
því. Hér
skrifar Jónas Haraldsson svo fallega í tilefni af andláti
Jóhannesar 1997.
---


(47/50)
Pónik og Einar - Jón á líkbörunum + Ég
veit
(48/50)
Pónik og Einar - Herra minn trúr + Ástfanginn
All slöku hefur verið slegið við í RLPK að
undanförnu, en nú skal bætt úr með einum tvöföldum.
Ég þarf að fara að klára þetta því
ég er með næsta „pródjekt“ reddí á
kantinum. Hér koma tvær hliðar á plötum Póniks
og Einars, sem er það fyrsta sem Magnús Eiríksson
gerði á plötu. Topp stöff og fágæti.
Ég birti hér bara texta hráan upp úr Eru ekki
allir í stuði, for yr reading plesjör:
Nokkrir ungir menn með Magnús Eiríksson gítarleikara
í fararbroddi stofnuðu Pónik árið 1964. Þegar
Einar Júlíusson hraktist úr Hljómum, hljómsveitinni
sem hann hafði stofnað, bauðst honum að fara yfir í
Pónik, sem varð góð lyftistöng fyrir alla. Meðlimir
Pónik voru um tvítugt en Einar aðeins eldri. Þó
meðlimirnir væru í fastri vinnu spilaði hljómsveitin
mikið á böllum, mjög oft í Keflavík,
þó flestir meðlimanna væru búsettir í
Reykjavík. Sveitin hitaði upp hjá Brian Poole & The
Tremeloes og ávann sér slíkar vinsældir árið
1965 að hún hafnaði í öðru sæti á
eftir Hljómum í vinsældakosningum Fálkans. Sjálfur
var Einar var kosinn besti söngvarinn. Í því tilefni
ræddi vikuritið við bandið, m.a. um stelpur og aðra
æsta aðdáendur.
Fálkinn: Er mikið um það, að aðdáendur
ykkar biðji um eiginhandarskrift?
Magnús: Já, ég er nú hræddur um það.
Ég hef meira að segja orðið svo frægur að
skrifa á magann á einni stelpunni.
Sævar Hjálmarsson: Ja, ég hef nú aldrei
komist lengra en að skrifa á handlegginn á þeim.
Úlfar Ágúst Sigmarsson: Hljómsveitarstjórinn
verður að hafa forréttindi.
Fálkinn: Hver er mesta kvennagullið í hljómsveitinni?
Úlfar: Það er Sævar. Dömurnar fá
næstum því aðsvif, þegar hann sendir þeim
sitt töfrandi augnaráð.
Sævar: Þetta er fráleitt. Það er enginn
vafi á því að Einar á mestan sjensinn af
okkur.
Magnús: Já, Einar er mesta kvennagullið. Þær
snarfalla fyrir ómótstæðilegum persónutöfrum
hans, að maður tali nú ekki um spékoppana.
Fálkinn: Hafið þið þurft á lögregluvernd
að halda vegna óláta á dansstað?
Sævar: Það var eitt sinn, er við vorum að leika
17. júní í Keflavík, að maður um fimmtugt,
vel við skál, æðir upp á hljómsveitarpallinn
og sló til Magga, en honum hefur ekki þótt hann árennilegur,
því hann snéri sér strax að mér all
ófrýnilegur ásýndum. Mér leist nú
ekki á blikuna og hörfaði undan, en í því
leggur Einar frá sér hljóðnemann og hjólaði
í kallinn. Ekki varð þó neitt um meiri háttar
slagsmál, því brátt kom lögreglan og dró
kauða burtu.
Pónik í London
Pónik var ein af hljómsveitunum sem Jón Lýðsson
ætlaði að gefa út þegar hann stofnaði hljómplötuútgáfuna
UF hljómplötur (UF = ungt fólk). Jón hafði
uppi fremur stórar hugmyndir og sendi Pónik til London í
október 1966 til að taka upp átta lög fyrir tvær
7" plötur. Ferðin stóð yfir í tæplega
viku og var mikið ævintýri, enda höfðu tveir
meðlimanna ekki komið til útlanda fyrr. Upptakan á
öllum lögunum tók rúmlega dagstund. Í Maximum
Sound hljóðverinu höfðu Kinks og Paul McCartney verið
skömmu áður, en á meðan Pónik tók
sér hlé frá upptökum kom hljómsveit frá
Vestur Indíum og með henni aragrúi vina og vandamanna.
Sveitamennirnir íslensku urðu forviða yfir þessum
exótísku menningarstraumum.
Magnús: Þetta var furðuleg samkoma og músikin
svo rammfölsk, að annað eins höfðum við ekki
heyrt. Varst var þó, hve aumingja fólkið lyktaði
ferlega. Kvað svo rammt að því, að Einar gekk
með ilmvatnsglas um salinn þveran og endilangan eftir á
og úðaði í öll horn.
Magnúsi fannst að auki Carnaby Street "skelfing ómerkileg"
gata og Pónik fann þar engin föt við sitt hæfi.
Betra fannst strákunum að versla á Oxford Street. Þeir
litu einnig inn á Whiskey A Go Go klúbbinn, en urðu ekki
hrifnir, heldur hálf fúlir af því að tónlistin
var svo hátt stillt. "Þessi reynsla okkar verður sennilega
til þess að við förum að hafa nánara eftirlit
með mögnurunum okkar".
UF kom fyrri smáskífunni út í febrúar
1967. Þrátt fyrir að á plötunni væri
íslenskun á vinsælu lagi úr myndinni The Sandpiper,
"The Shadow of your smile", og vafasamt lag eftir Magnús sem var
bannað í útvarpinu, "Jón á líkbörunum",
dó platan í fæðingu. Seinni skammturinn kom ekki
út fyrr en rúmu ári síðar. Þá
hafði Tónaútgáfan á Akureyri keypt útgáfuréttinn
af Jóni. Sú plata gekk aðeins betur, enda varð eitt
lagið vinsælt, "Léttur í lundu", sem Karl Hermannsson,
sá sem hafði verið örstutt með Hljómum,
samdi. Öll hin lögin voru eftir Magnús, sem var hættur
í Pónik þegar platan kom út. Hann hafði
viljað fara aðrar leiðir en Einar söngvari og aðrir
í hljómsveitinni. Pónik hélt áfram í
nokkur ár án hans og varð elliærari með hverju
árinu, enda hræringar í tónlist og hippismi
í loftinu sem sveitin aðlagaðist illa. Pónik spilaði
þó mikið og víða og var vinsæl ballgrúppa.
Einar söng með sveitinni af og til, en einnig söng Þorvaldur
Halldórsson og síðar Ari Jónsson og Sverrir Guðjónsson.
Pónik gaf út þrjár tveggja-laga plötur
1973 og 74. Af þeim naut sólarlandarlagið "Bíllinn
minn og ég" mestrar hilli. Pónik héldu áfram
ballharkinu í ýmsum myndum út öldina. Eina LP-plata
sveitarinnar, Útvarp, kom út 1982 og þótti vönduð,
en varð ekki mjög vinsæl. Magnús stofnaði hins
vegar Blues Company og tók þátt í nýbylgjunni
í blúsrokkinu í kringum 1969. Sveitin starfaði
með hléum fram eftir öldinni og gerði nokkrar atrennur
til plötugerðar, þó ekki hafi það tekist
enn. Samhliða blúsnum var hann í ballhljómsveitina
Lísu sem þróaðist smám saman yfir í
Mannakorn.
31.01.10
Ameríkanar eru svo miklu þróaðri en við
að gera bíómyndir um vonda ríka kalla. Náttúrlega
vegna þess að þeir hafa svo langa sögu af ríkum
vondum köllum. Í Batman frá 1989 er t.d. Jack Nicholson
Jókerinn og í einu atriðinu keyrir hann um bæinn
í skrúðgöngu og hendir seðlum í bolinn.
Ég sá þetta í gær. Minnti mann dáldið
á suma. En talandi um vonda kalla og góða þá
skrifaði ég fjölmiðlarýni um daginn sem ég
set hérna inn:
Hverjir eru vondu karlarnir?
Það er einhver upplausn og ófullnægja í
sálarlífi þjóðarinnar - leyfi ég
mér að taka svo tilgerðarlega til orða. Það
er þessi yfirþyrmandi grunur um að það sé
ekki búið að gera upp alla lausu endana, að öll
kurlin séu ekki komin til grafar, að uppgjörið hafi
ekki enn farið fram, sem nagar landsmenn. Hvers vegna hefur enginn
sætt ábyrgð enn þá? Hvers vegna hefur ekki
hræða verið handtekin í sambandi við hrunið
mikla?
Þetta er alltaf miklu einfaldara í bíói
eða í sjónvarpinu. Þar fer aldrei á milli
máli hverjir eru vondu karlarnir og hverjir eru góðu
karlarnir. Vondu karlarnir eru samviskulaust pakk, sem hugsar ekki um annað
en að græða peninga. Þótt það sé
naumt þá vinna góðu karlarnir í 99 prósent
tilvika í skáldskap. Vondu karlarnir þurfa alltaf að
sæta ábyrgð í lokin í þykjustuheimum.
Annaðhvort farast þeir á hroðalegan hátt eða
eru teymdir burt í járnum. Í steininum geta þeir
svo dúsað og hugsað sinn gang næstu áratugina.
Í alvöruheimum gerist ekki neitt. Allavega ekki á
Íslandi. Hvar eru handjárnin og málsóknirnar
á hendur alvöru glæpamönnum? Kemur kannski aldrei
sá dagur að maður geti sagt: Jæja, mikið var að
þetta lið fékk það sem það á
skilið? Eru kannski engir vondu karlar?
Ég veit það ekki. Ég bara hreinlega veit það
ekki. DV er búið að moka skít mánuðum
saman og alls konar skítapakk virðist dregið fram á
síðum blaðsins. Ég er vinnandi maður og hreinlega
nenni ekki að setja mig inn í þetta allt svo DV er orðið
eins og hvert annað suð fyrir augunum á manni að þessu
leyti. Þeir eru samt ábyggilega að gera góða
hluti.
Ég vona innilega að þegar, og ef réttlætið
nær fram að ganga á Íslandi, verði það
sett fram á álíka einfaldan hátt og í
sjónvarpsþáttum. Nokkurn veginn svona: "Þessi
og þessi eru vondu karlarnir og hrunið er þeim að kenna.
Nú taka þeir út sína refsingu." Þá
fyrst verður maður kannski sáttur við að borga og
borga upp í hrunagatið mikla.
---
Að þessu sögðu þá eru hugmyndir
Sigmundar Ernis um skýrsluna miklu góðra gjalda verðar,
þó það sé reyndar eyðsla á pappír
að prenta þetta og láta liggja á brettum á
bensínstöðvum. Ég held a.m.k. að þetta
sé nú ekki það skemmtileg og auðmelt lesning
að maður nenni að lesa hana. Fínt að fá bara
útskýringar á auðskyldu máli og myndir
af vondu köllunum með.
---
HÆ HÆ það er hægt í takmarkaðan
tíma að downloada frítt eða hlusta á 2 ný
remix (REDD LIGHTS remix & FM BELFAST remix) af nýja SOMETIME
singlinum "Optimal Ending" á RCRD
LBL! Góða skemmtun :)
---
Valrós
- Millionaire
Hljómsveitin Valrós hefur sent frá sér
nýtt lag. Lagið heitir Millionaire og er annað lagið
sem hljómsveitin sendir frá sér. Það var
samið um stelpu árið 2006 en á einkar vel við
í dag, fjórum árum síðar. Myspace.
-Millionaire-
You can throw your wallet away
When you're with me I pay
I buy you clothes and things you like
I buy you dinner every night.
Saying no to you is something I can't do
Money spent on you is money well spent
You want new shoes I buy a pair
Baby I'm a millionaire
New jeans around your pretty legs
One day I'll buy a Gucci bag
Saying no to you is something I can't do
Money spent on you is money well spent
I can give you anything you like
tell me what you want and I will buy it.
I can give you anything you lalalalalala like
tell me what you want and I will buy it.
30.01.10
Sönn saga:
2007: Þú ert 19 ára og vinnur á lager og
færð 200kall útborgaðan á mánuði
og kaupir náttúrlega rosa bíl á 5 millur á
myntkörfuláni. Þér finnst það meika
sens og bankanum líka. Ég meina, það eru allir
að þessu! Afhverju ekki þú líka? Þú
ert enginn aumingi heldur maður með mönnum á almennilegum
bíl.
2010: Myntkörfulánið komið í 10 millur,
kagginn alltaf bilandi, lagerinn farinn á hausinn (þetta var
sko byggingalager) og þú stórskuldugur og ekki orðinn
23 ára! Þér finnst samfélagið hafa brugðist
þér - hvað ætlar ríkisstjórnin og
bankinn að gera fyrir mig? Þú ert saklaust fórnarlamb
hérna. E'haggi? Hvar eru úrræðin? Ömmm...
tímavél svo þú getir verið aðeins minni
bjáni fyrir þremur árum?
---
Svona er þetta út um allt. Álftanes
er náttúrlega bilaðasta dæmið. Þar er
kagginn sundlaug! Og svo tekur enginn ábyrgð á neinu
og allir væla og vilja bara fá kaggann frítt upp í
hendurnar og skuldirnar niðurfelldar. Afhverju ekki þú
líka? Stóru gaurarnir eru að fá allt niðurfellt,
e'haggi?
---
Hvað kom gott út úr góðærinu? Vitanlega
ekki skuldaklafarnir sem allt eru að drepa. Ég veit: Nú
er frítt inn á öll listasöfn og kostar ekki 500
kall eins og það var áður en Mörgæsin splæsti.
Þetta er vitanlega eins og að segja að þú hafir
fengið gefins naglaklippu þegar búið var að fjarlægja
af þér löppina. Það er samt gaman að geta
valsað inn á söfn án þess að taka upp
veskið. Nú er geðveikislega góð sýning
í Hafnarhúsinu, Ljóslitlífun,
þar sem drykkjufélagar mínir af Óðinsgötu
18b, strákarnir í Stiluppsteypu, eru allir mættir með
ógeðslega kúl stöff plús fullt af öðru
liði. Einna frábærast fannst mér dótið
hans Helga Þórssonar, sem hefur greinilega étið
yfir sig af börrítós því hann er orðinn
svo mexíkóskur. Þetta er mjög fjölskylduvæn
sýning og krakkarnir mínir stilltu sér upp við
verkið hans. Í dag kl. 14 er einmitt dagskrá fyrir alla
fjölskylduna í tengslum við sýninguna. Það
er einmitt það sem maður gerir frekar en að hanga eins
og bjáni yfir handboltaleik. Ég segi samt: Áfram Ísland!
svo ég verði ekki tekinn af lífi fyrir landráð.
---
Bjartmar
og Bergrisarnir - Feikmeik
Annað sem er gott út úr góðærinu
að nú vakna menn hressir og endurnærðir í listum.
Til að mynda Bjartmar sem er að mixa í feita plötu
um þessar mundir með Birki Rafni sem var í Single Drop
(sem sló í gegn á Myspace fyrir nokkrum árum)
+ Agli Rafns og Júlla Guðmunds, syni Rúnna Júl.
Í þessu lagi spilar reyndar Frosti Jr. á trommur. Þetta
er fyrsti forsmekkurinn af plötunni væntanlegu og gallklárt
að Bjartmar er í gríðarlegu stuði og með
þrælfínt lið með sér. Bjartmar segir
að lagið hefði getað verið miklu lengra því
hann sleppti fjórum erindum, m.a. um verkalýðsfélögin.
Hækkið í botn og lesið textann:
Feikmeik
Lag og texti: Bjartmar
svo fljúgandi frjáls sem hann harmnes nú er
haltur á báðum um ritvöllinn fer
sem hirðheili konungs sér haslaði völl
þar sem dvergtröllið ríka réð í
goðanna höll
en þá klikkaði feikmeik
þetta var bara feikmeik
og grillgróðasagan var öll
þetta var bara feikmeik
eitt allsherjar feikmeik
en grillgróða trú flytur fjöll
einkavæddir aðalsdagar gengið höfðu í
garð
með genatískum tilbrigðum um tengslatjútt og
arð
spruttu úr öllum skúmaskotum blöðrulánabullur
kúlulánakerlingar og pólitískur sullur
því þetta var bara feikmeik
eitt allsherjar feikmeik
og grillgróðahagspekin öll
þetta var bara feikmeik
æ plís gef mér meikbreik
en grillgróða trú flytur fjöll
álftanes undrið lagði fingur í lófa
í lofræðum fálkaði hann glysróna
og þjófa
sem fönix um heiminn flaug fram og til baka
en þegar kolanámutenórinn tók bí
bí og blaka
þá bara klikkaði feikmeik
þá klikkaði feikmeik
og gríllgróðasagan var öll
þetta var bara feikmeik
eitt allsherjar feikmeik
en grillgróðatrú flytur fjöll
kvótamóralsmorðinginn var flúinn út
í lönd
níðsár eftir saddam sem hann og bússi lögðu
í bönd
en heilinn bak við glæpinn sótti í svörtulofta
híling
en þá geggjaðist hann gordon brán og rústaði
öllum fíling
því þetta var bara feikmeik
eitt allsherjar feikmeik
og grillgróða sagan var öll
þetta var bara feikmeik
eitt allsherjar feikmeik
en grillgróðatrú flytur fjöll
þetta var bara feikmeik
eitt allsherjar feikmeik
og grillgróða sagan því öll
æ plís gef mér meikbreik
þetta var bara feiksjeik
og grillgróða hagfræðin öll
pakkadíla poppararnir flugu um allan heim
sungu hádú jú læk æsland og var tekið
höndum tveim
skáldin skitu á smjörpappír og drógu
glæp í gegn
að skiljast bara á íslandi var þeim gersamlega
um megn
því þetta var bara feikmeik
eitt allshverjar feikmeik
og grillgróðasagan var öll
þetta var bara feikmeik
æ plís gef mér meikbreik
og grillgróða hagfræðin öll
þetta var bara feikmeik
eitt allsherjar feikmeik
og grillgróðasagan var öll
þetta var bara feikmeik
eitt allsherjar feikmeik
en grillgróða trú flytur fjöll
hætt er við að í framtíðinni feimin
verði hún sólin
við að gylla vonir mannanna um álgróða og
auð
veðsett hefur verið allt hér og flúin árans
fólin
en grýla græðir á eftirlaunum og þykist
vera dauð
því þetta var bara feikmeik
eitt allsherjar feikmeik
og grillgróðasagan var öll
þetta var bara feikmeik
eitt allsherjar feikmeik
en grillgróða trú flytur fjöll
þetta var bara feikmeik
æ gefðu mér meikbreik
grillgróða trú flytur fjöll
þetta var bara feiksjeik
þetta var bara feiksjeik
og grillgróða hagfræðin öll
---
Nei, ég held ég sé ekkert á leiðinni
í sjósund. Finnst bara ekkert spennandi að drepast úr
kulda. Það getur vel verið að ég endurskoði
þessa afstöðu seinna. Eins og ég endurskoðaði
þá afstöðu að finnast Melabúðin ömurleg
af því hún var svo mikið okur og full af snobbliði
úr Vesturbænum. Nú fíla ég Melabúðina
í botn. Það fæst allt þar, ekkert svo hræðilegt
okur og ég er snobblið úr Vesturbænum. Svo heilsa
bræðurnir manni alltaf og starfsfólkið er rosa næs.
Starfsmaður Ylstrandarinnar vill aftur á móti benda
á sjósundið í Nauthólsvík. Á
mánudögum, miðvikudögum og föstudögum hittist
hress hópur fólks sem hefur sjósund sem sameiginlegt
áhugamál. Þess má geta að Ylströndin
er opin á þessum dögum sem hér segir: mánudaga
17:00-19:00, miðvikudaga 11:00-13:00 og 17:00-19:00 og föstudaga
11:00-13:00. Aðgangur ókeypis, sturtur og heitur pottur á
staðnum, kaffi og léttar veitingar seldar gegn vægu gjaldi.
Allir hjartanlega velkomnir.
28.01.10
Hér
er könnunin Uniform - hverjir eru heitastir?
Hvers eiga strætóbílstjórar, Securitasstarfsmenn
og stöðumælaverðir að gjalda?
---
Gleymdi snyrtibuddunni minni í WC á Nesinu. Átti
ekki leið þangað fyrr en 4 dögum síðar. Buddan
fannst og allt á sínum stað nema það var búið
að stela 3 ónotuðum Gillette Mach 3 power fushion (eða
hvað það heitir) blöðum sem voru þarna í.
Engin furða. Þegar ég tékkaði á þessu
dóti í Bónus kosta 8 blöð 4000 kall (eða
3998). 500 kall stykkið! Ég hreinlega tímdi ekki að
kaupa þetta. Ætli maður fari ekki að bara að nota
eitthvað einnota drasl í staðinn. Samt. Er það
ekki áskrift á blóðstorkið fés? Ég
er í bullandi vandræðum með þetta. Nota allavega
þetta eina blað sem eftir er þangað til það
dettur í sundur.
---
Hudson
Wayne - Cave-in
Eðal eyðimerkurkántrí! Hljómsveitin
Hudson Wayne vaknaði nýverið úr löngum dvala.
Tæpum fimm árum eftir að síðasta breiðskífa
sveitarinnar kom út, hin rómaða Battle of the Banditos,
er nú von á nýrri skífu sem ber titilinn How
Quick is Your Fish? Platan er væntanleg í febrúar og
sem fyrr sjá 12 tónar um útgáfuna. Síðan
að sveitin vaknaði til lífs á ný síðastliðið
haust, með nýjan gítarleikara í för (Ólafur
Jónsson úr The Funerals og Kvartett Ó. Jónsson
og Grjóni), hefur hún komið fram á nokkrum tónleikum.
Meðal annars spilaði hún með Ólafi Arnalds í
Salnum í Kópavogi og á Duplex tónleikaröðinni
á Sódómu. Í lok febrúar næstkomandi
er Hudson Wayne á leið til Þýskalands þar
sem hún fylgja hljómsveitinni Seabear í viðamikilli
tónleikaferð þar um land. Ferðin er farin í
samstarfi við Norðrið sem ætlað er að kynna íslenska
tónlist í Þýskalandi. Áður en haldið
verður í þá reisu mun sveitin fagna útgáfu
nýju plötunnar með tónleikum í Reykjavík
en nánar verður tilkynnt um það síðar.
23.01.10
Sko gamla, bara kominn í framboð. Allir að kjósa
Besta
flokkinn! Afhverju ætti ég ekki að vera jafn vel launaður
og tja, segjum, Oddný Sturludóttir eða Gísli Marteinn?
Ég get alveg talað út um rassgatið á mér
og verið í einhverjum nefndum og kjaftæði. Þess
má geta að Besti flokkurinn er líka með ungliðahreyfinguna,
Ungbest.
Ég sé ekki fram á annað en algjört bust í
vor.
---
Eins og sést hefur nú liðið heil vika á
milli blogga. Það er algjörlega óásættanlegt.
Eða ásættanlegt. Mar er bara ekki stemmdari í blögginu
en þetta, þessa dagana a.m.k. Síðasti Bakþanki
var remake af síðasta bloggi. Svo fékk ég nóg
af KFC og er búinn að sjá allskonar myndir.
---
Icelandic rock group and part of the Brian Jonestown Massacre posse,
Dead Skeletons made my track of the year with Dead Mantra, a song that
culminates with a compassionate, almost plea-like mantra of "He who fears
death cannot enjoy life". Look for more Buddhist boogie in 2010, skrifar
Alan McGee um hljómsveit Nonna Dead og Henriks í Singapore
Sling, Hank & Tank og Gogo Darkness hér
(í grein í Guardian þar sem hann spáir í
snilld ársins) Í Dauðum hauskúpum má svo
heyra hér.
---

(46/50)
Aneka - Japanese boy
Þetta var víst númer eitt í Bretlandi 1981.
Satt að segja hef ég nú bara aldrei heyrt þetta
lag áður! Nett Blondie diskópopp með feik japönskum
áhrifum. Þetta lag Aneku
var algjört onehitwonder og hún hefur ekki sést síðan.
16.01.10
Maður er orðinn svo advansd í tv-málum. Hef verið
að horfa á gamanþáttinn Modern family. Nýtt
amrrískt stöff sem er að fá góða dóma.
Hann er fyndinn. Svona feel good fjölskyldustöff með smá
mockumentary fíli. Líka glápt á Men of a certain
age, nýja röð með Raymond, eins og í Everybody
loves Raymond. Það er ágætt. Miðaldra gráa
fiðringsstöff. Er á tánum í 30 rock og amrríska
Office. Búinn með nýjasta Dexter. Það voru
allir að röfla um að síðasti þátturinn
væri alveg hrikalegur svo við vorum við öllu búin.
Segi ekki meira. Svo horfum við á Hung á Stöð
2 sem er fínt stöff.
---
Stundum fílar maður sig eins og rosa töff gaur (oftast
sem betur fer, guðdómleg er sjálfsblekkingin) en í
gær og fyrradag fílaði ég mig eins og algjöran
lúða. Það var leiðinlegt. Þetta byrjaði
á fimmtudaginn. Ég lá eitthvað asnalega um nóttina
og vaknaði með gömlu kalla verk í vinstra lærinu.
Ekkert svakalegt svo sem. Hjólaði í vinnuna. Hjólaði
í ræktina til að fara í spinning og þá
sprakk á helvítis hjólinu á leiðinni. Ég
get orðið geðveikur yfir því hvað allt er
vaðandi í drullu og skít og glerbrotum og ælum
á því sem maður á að hjóla á.
Og ósvífni ökumanna, jedúddamía. En allavega,
það var ekkert að gera nema teyma hjólið til baka
í vinnuna. Svo situr maður þar og hamrar lyklaborð
allan daginn og þá fer verkurinn að ágerast. Er
orðinn svakalegur og ég farinn að haltra um. Ekkert að
gera nema fá sér skutlu með hjólið heim. Í
gær var verkurinn ekkert skárri og ég haltrandi um
eins og einhver kroppinbakur. Þar að auki tek ég eftir
að það eru komnar holur í Ecco skóna mína,
bæði á hægri og vinstri skó. Samt ekki farið
að leka í gegn, en öðrumegin er vatn að sullast
svo það heyrist í skónum eins og maður sé
að putta sultu í hverju skrefi. Ekki fallegt. Ekki töff.
Haltur og með aumingjahljóð í hverju skrefi. Svo
komst ég ekkert í ræktina vegna haltleikans og Lufsan
sagði að það væri gömlu kalla lykt af mér
þegar hún sótti mig. Rak mig í sturtu. En það
eru takmörk fyrir öllu og kraftaverk sem Íbúfen
geta gert. Ég er ekki frá því að ég
sé miklu skárri í dag og þá er ekkert
í stöðunni nema rífa sig upp, drullast með hjólið
í viðgerð og kaupa sér nýja skó. Get
náttúrlega ekki sjálfur bætt svona sprungið
afturhjól - einum of flókin aðgerð fyrir klaufabárð
og svo nenni ég ekkert að standa í því -
og ég hef áhyggjur af yfirvofandi skókaupum. Nógu
var nú dýrt að fá sér skó fyrir
hrun. Ætli nýir Ecco skór kosti ekki 30 þúsund
kall eða eitthvað? Mér finnst þetta par ekkert hafa
dugað en Lufsan segir að ég hafi gengið í þessum
skóm í þrjú ár. Spurning hvort maður
eigi að halda sig við Ecco eða fara í eitthvað meira
gráa fiðringslegt? Ecco er náttúrlega smá
gömlu kalla. Hvar fást töff skór, sem endast í
svona fimm ár?
---
Snæddi á Græna risanum (sjá: vönduð
gagnrýni).
---

(45/50)
Hljómsveit Magnúsar Ingimarssonar, Þuríður
og Vilhjálmur - Ég er í "ofsastuði" + Bónorðið
Hörkufjör frá 1968. Gaman að segja frá
því að "ofsastuði" er haft í gæsalöppum
í titlinum. Bandið spilaði aðallega á Röðli
(skv. ævisögu Villa Vill e. Jón nýdanska). Þar
sem Röðull var er nú Ruby Tuesday í Skipholtinu.
Einu sinni var þar verslunin Radíóbúðin
sem maður keypti sín fyrstu kassettutæki hjá. Ég
keypti þar líka Never mind the bullocks í grænu
umslagi, þýska úgáfu - eða lét Dagnýju
systur öllu heldur gefa mér plötuna í jólagjöf
1979. Hér
er fjallað um 4-laga plötuna sem þetta er hlið B á,
á íslenska wiki, en snillingurinn Kristján Kristjánsson
(sem gerði m.a. umslag Á bleikum náttkjólum) hefur
sett allt
SG þar inn. Ég veit ekki eftir hvern þessi lög
eru upprunalega (R. og I. Berns og Lydiate skila litlu og segja mér
ekkert) en ísl. textana gerði Ómar Ragnarsson. Ef einhver
ofurnördinn veit um orginalana má hann hósta því
upp úr sér.
12.01.10
Mikið andskoti eru þessi lög í Eurovision leiðinleg.
Ætlar virkilega enginn að vera með flipp? Nei, sko, Hvanndalsbræður
reyna þó allavega. Það eru komin 10 lög (af
15) og ég hef ekki komið eyra á neinn hittara só
far. Hér má
hlusta á dýrðina. Bubba og Óskars Páls
lagið er ekki að gera mikið fyrir mig. Sándar eins og
albúm trakk af einhverri Bubbaskífu. Ætli Hera Björk
rústi þessu ekki bara? Iss, 44 ára karlpungur að
æsa sig yfir Eurovision. 19 ára ég hefði skotið
sig í hausinn vitandi af þessari framtíðarsýn.
Svona fávitast maður upp með árunum. Það
er annað hvort að fávitast upp og setja á sig innbyggða
bros-strekkjarann eða vera bitur og fúll og með allt á
hornum sér. Hmm hvað varstu að segja?
---
Já, kynlífsvélmennið Roxxxy! Þetta þykir
ægilega sniðugt.
Sala hefst bráðlega - 7000 - 9000$ stk (hér).
Hver ætli hafi ákveðið að hún liti út
eins og söngkonan í Yeah Yeah Yeahs?
---

(44/50)
BG og Ingibjörg - Á meðan sólin sefur
Grúví ísafjarðarpoppfönk frá 1970.
Svo virðist sem Ingibjörg hafi verið fjarverandi þegar
lagið var tekið upp svo Hálfdán Hauksson tók
að sér söng. Þetta er af þriðju og seinustu
7" sem bandið gerði hjá SG (plöturnar voru útgefnar
1970, 1971 og 1972) og svo kom LP-platan Sólskins
09.01.10
Draumarnir hafa verið í háklassa síðustu
nætur. Í nótt var með ég Jeremy Irons í
eftirdragi, meðal annars í myndasjúti með honum fyrir
blaðið. Hann var látinn í svona lambúshettu
með prjónuðu yfirvaraskeggi og svo var sprautað á
hann vatni - myndin tekin þegar gusan demdist yfir hann. Ég
hef ekki hugmynd um hvað Jeremy fokkins Irons var að gera inn í
hausnum á mér. Fyrir nokkrum dögum var ég svo
staddur í stórborg á Grænlandi þar sem
allt var mjög chic og smart og ógeðlega kúl Grænlendingar
út um allt. Það er mjög gaman þegar heilinn
á manni er svona sniðugur á nóttunni.
---
Eins og gefur að skilja nenni ég ekki að koma með
langa tölu um Icesave og aukinheldur myndi enginn nenna að lesa
það. Ég vil bara segja að það er fáránlegt
að hafa stjórnskipulagið svona. Fyrst fara mánuðir
í að tuða um þetta á alþingi og svo þegar
loksins er komin niðurstaða getur einn fremur ömurlegur karlpungur
bara skotið allt í kaf og „vísað til þjóðarinnar“.
Ísland er martraðarkenndur farsi, sá lengsti sem saminn
hefur verið. Ég verð geðveikur að fylgjast með
honum en samt geri ég ekki annað. Hjálp!
---
Er að lesa ÞÞ í fávitalandi, seinna hefti
Péturs Gunn. Þórbergur skráði allt hjá
sér, veðurfar, klósettferðir og sáðlos,
eða það telur Pétur a.m.k. einsýnt að X-in
í dagbókunum tákni. Einhver bókmenntafræðineminn
gæti því spænt yfir dagbækurnar og skrifað
útskriftarritgerðina Sáðlos Þórbergs
Þórðarsonar. Það eina sem ég skrái
í mína dagbók (Almanak H.Í.) er þyngd
af voginni í WC og það er mjög óspennandi
og eintóna lesning.
---
Talandi um fávita þá er síðasti Bakþanki
minn: Ó nei! Ég
er fáviti!
---
Frábært er að rokkabillítíska sé
að skjóta rótum í Rvk. Þetta er náttla
allt svo ógeðslega kúl lúkkandi stöff og
músikin skemmtileg. Maður þarf greinilega að tékka
á búðinni Wildcats, Hverfisgötu 39, þar sem
mér skilst að rokkabillíið sé allsráðandi.
Glymskrattinn er á Xinu á sunnudögum frá kl.
14 - 15.
---

(43/50)
Ómar Ragnarsson og Lúdó-Sextett - Bítilæði
+ Trunt, trunt...korriró
Meira Lúdó og nú með Ómar í
frontinum. Bítilæði er eftir Ómar sjálfan,
bæði lag og texti. Útsetningu gerði Jón Sigurðsson
og fór upptakan fram í Ríkisútvarpinu 1964.
Glæsileg notkun á Farfisa orgeli og texti Ómars magnaður.
Trunt, trunt...korriró er svo íslenska útgáfan
af Do wah diddy diddy Manfreds Manns. Af 4-laga ep sem HSH gaf út
sama ár. Mikið stuð og mikil snilld!
05.01.10
Þetta
er nú bara eins og eitthvað upp úr Andrés Önd
eða Simpsons. Eins og t.d. þegar karlinn sem hafði prettað
monorail upp á Springfield-búa var á leiðinni
til Tahiti með töskur fullur af seðlum. Það er annars
voðalega skrýtið að vondu kallarnir tapa bara og fara
í steininn í bíómyndum og Andres-blöðum,
en í raunveruleikanum, allavega á vitlausa Íslandi,
þurfa bara allir hinir - góða fólkið! - að
borga á meðan vondu karlarnir valsa um með bros á
vör. Þetta er alvaran! Ekki einhver rembingur út í
"vonda" útlendinga sem vilja fá auranna sína til baka.
Þjóðin þarf að spyrja sig og svara: Hver tók
okkur í rassgatið?! Ekki láta smjörklípa
sig út í eitthvað Þorskastríð 2 - this
time it's personal. Skil vel samt að margir vilji þann vinkilinn
á þetta. Sakbitna hyskið vill auðvitað klóra
yfir aðalatriðin með aukaatriðum.
---
En ekki að ég nenni nú að fara að tuða
eitthvað um þetta andskotans ástand. Nei, sör. Á
þessari síðu er bara talað um alvöru mál:

(42/50)
Kór Öldutúnsskóla - Fjölskylda Barbapapanna
+ Að hjálpa pabba sinum
Hinir náttúruelskandi Barbapabbar komu ferskir inn í
síð-hippið og það þótti tilvalið
hjá Iðunni að setja út 4-laga plötu 1974. Hér
er hin ilmandi A-hlið.
04.01.10
Það vakti athygli mína um jólin í auglýsingum
fyrir heimildarþættina um Goðafoss að Kaktusbúðin
sást í svip á ævagömlum Reykjavíkurmyndum.
Kaktusbúðin! Það er dáldið kúl nafn
á búð. Gúgl skilar engu en Tímarit er með
þetta. Kaktusbúðin hefur verið nokkuð dugleg við
að auglýsa. Búðin hóf starfssemi 9. nóvember
1936 og síðasta auglýsingin er frá 1954. Hún
var á Laugavegi 23, sama stað og Moods of Norway í dag
- eða a.m.k. á sömu addressu.
---
Á sama tíma og ég var að "tímarita"
(sbr. gúggla) Kaktusbúðina datt mér í hug
að tékka á hljómsveitinni Stunu úr fornbókaverslun,
sem ég var í á 9. áratugnum. Þetta var
band sem gerði lítið en tók þó upp efni
sem var alltaf ætlunin að gefa út á spólu.
Ekkert varð þó úr því. Framtakssemin
virðist hafa stoppað við það að senda kópíerað
eintak til Sigurðar Sverrissonar sem 1984 sá um hina þungarokkslega-sinnuðu
"Járnsíðu" í Mbl. Þetta var í þá
daga sem blöðin voru með sirka vikulegar poppsíður.
Dómur Sigurðar var umbúðalaus og svohljóðandi:
Tímarit skilar bara einni færslu enn um "Stuna úr
fornbókaverslun" (með gæsalöppum). Þar eru
smakkaðir framandi ávextir í neytendasíðu
DV árið 1987. Tamarillo fær eftirfarandi dóm:
Þess má
geta að Tamarillo lítur svona út:
Nafnið Stuna úr Fornbókaverslun vísar vitanlega
til klámblaðasölu, en fyrir internet fannst klám
aðallega í fornbókaverslunum í Rvk. Á góðum
degi fengust þar dönsk klámblöð sem er vitnað
til hér: Danskt
seventís innréttingapornó. Menn settu það
ekki fyrir sig þótt ástand benti til að heilu skipsáhafnirnar
hefðu notið blaðanna. Til að lyfta hulunni af Stunu úr
fornbókarverslun verður auðvitað að koma tóndæmi:
Stuna
úr fornbókaverslun - Úlfgirnd
Hér er Stefán „Varúlfur“ í gríðarlegu
stuði og eins og allir nema alvitlausustu þungarokkarar ættu
að heyra er hér er ekkert „djók“ á ferð! Hér
er mynd en þetta eru reyndar ekki nema tveir úr bandinu:
---
Smá Hamborgarbítl - hér
er það Klaus Voorman sem hefur orðið. Svo þarf
maður að tékka á Nowhere
boy, enda aldrei nóg af Lennon-bíópiks. Kemur
kannski bráðlega í bíó hér.
---

(41/50)
Small Faces - The Universal
Small Faces voru við hlið The Who í breska moddinu.
Árið 1968 var gott ár fyrir bandið. Þá
kom út platan Ogdens' Nut Gone Flake, sem iðulega er talin snilld
(finnst hún ekkert spes) og þessi smáskífa.
Meira um Lítil andlit á wiki.
03.01.10
Eyddi gærdeginum á hinni undursamlegu Kaffismiðju
í góðra vina hópi. Labbaði svo heim. Kom við
og kíkti á matseðil í glugga Brasilia Restaurante
á horni Skólavörðustígs og Óðinsgötu.
Fannst allt fremur ódýrt. Það hlýtur að
vera markmið á nýju ári að eta þar.
Heima horfði ég á hina skoðunarmyndandi kvikmynd
Food
Inc í tölvunni. Fjallar um matvælaframleiðslu
í Bandaríkjunum. Get ekki sagt að ég sakni McDonalds
meira eftir að hafa séð hana. Sérstaklega fannst
mér fullyrðingin um að í einum McDonalds hamborgara
sé kjöt úr allt að þúsund beljum ógeðsleg.
Jæja, nú förum við að éta meiri fisk,
sagði ég við Lufsuna eftir þessa mynd. Í anda
almennrar siðbótar og skilnings á eðli hlutanna sýndi
ég svo stuðning í verki og styrkti Wikipediu um 10 dollara.
---

(40/50)
Lúdó sextett og Stefán Jónsson - Nótt
á Akureyri
Í poppfræðum er sérkafli um lög sem byrjuði
sem veigalitlar B-hliðar
á smáskífum en enduðu sem megahittarar. I will
survive með Gloríu Gaynor var t.d. upprunalega b-hliðin
á einhverju lagi sem heitir Substitute og Kung Fu Fighting og fullt
af öðrum lögum fóru þessa leið að slá
í gegninu. Ég man ekki eftir mörgum svona tilfellum
hér, en þessi smáskífa frá 1964 er dæmi
um þetta. Menn veðjuðu greinilega á að þetta
lag, Nótt á Akureyri, yrði vinsælt og settu á
a-hlið. Það gerðist ekki, en b-hliðin, Því
ekki að taka lífið létt... gerði hins vegar allt
vitlaust og Lúdó og Stefán eru örugglega enn
takandi það á böllum en láta þetta lag
liggja milli hluta.
01.01.10
Árið!
Skaupið? Gott! Uppörvandi og vonandi spádómslega
vaxið (lokaatriðið). Sigmundur Ernir sló í gegn,
en þessi nauðalíki leikari mun vera hávaxnasti
meðlimur Ljótu hálfvitana. Væri alveg til í
að horfa á Skaupið aftur. Fæ tækifæri
til þess kl. 19:40 á morgun.
2010? Alþjóðlegt ár líffræðilegs
fjölbreytileika. 2010 er helvíti rennileg tala eitthvað
og afmælisár. Ég verð 25 45 ára
og á 30 ára bransaafmæli. Auk þess verður
hljómplatan Gums með Bless 20 ára og verður ef til
vill tekinn upp þráður að því tilefni.
---
Fyndið að það skuli enginn hafa montauglýst
í ár. Muniði ekki eftir þessu? Gísli Örn
Garðarson í Singapore fyrir Bla bla og svo var tuggið eitthvað
ofan í þetta: Þor, dugnaður, atorkusemi bla bla
bla. John Cleese og þetta drasl allt. Nú var enginn að
auglýsa nema Ispan og Húsnæðislánastofnun
og svo náttúrlega Kjörís (sem rúlar!)
Sama í gangi í manni ársins í viðskiptablöðunum.
Það hefði alveg eins getað staðið utan á
þeim: Og maður ársins er: Einhver sjoppugaur sem ekki
er búinn að skíta á sig eins og allir hinir sem
voru menn ársins í hittifyrra.
---
Heyrði Bubba læf á Rás 2 í gær.
Tók tvö glæný lög í áramótaþætti.
Það má hlusta á þetta með því
að skrolla svona 12 mm inn
hér. Lögin eru mjög bókstafleg. Annað er
Enginn vil elska feita stelpu þar sem Bubbi rímar ung við
þung og ég beið spenntur eftir að hann kæmi
með pung. Það lag yrði á B-hliðinni. Á
A-hliðinni væri hið sláandi Hægt andlát
14 ára stúlku. Hva, hefur Bubbi verið að hlusta á
Frankie
teardrop með Suicide? var það sem ég hugsaði
þegar ég heyrði þetta. Góð lög.
Bubbi lag-bloggar. Ég fíla Bubba. Mér er alveg sama
um allt ruglið á honum. Það er bara hressandi.
---
Shreds er stuð. Hér
er einhver búinn að shredda Sometime. Auðvitað er svo
einhver búinn að shredda
Sigur Rós.
---
Nei andskotinn! Hvað sé
ég! Rowland S. Howard dauður! Gamla hetjan! Sá var
nú mikilsmetinn þegar ég var í ástralíuhamnum.
Aðeins Nick Cave var meira kúl. Ég sem var með honum
Rowlandi baksviðs á Roxzý 1985 þegar S.H.Draumur
hitaði upp fyrir Crime & The City Solution! Ég var svo starströkk
að ég hellti niður úr glasi. Andskotans leiðindi
alltaf í manninum með ljáinn. Hér
má heyra tvö lög af nýjustu sólóplötu
Rowlands, Pop Crimes sem kom út í okt.
---

Hank
& Tank - Precious one
The
Go-go darkness - Radio talk
Rétt fyrir jól duttu inn tvær frábærar
plötur. Songs for the birds með Hank og Tank (Singapore-Henriki
og Togga Gumm) og The Go-go darkness með The Go-go darkness (Sling-Henriki
og Elsu Maríu Blöndal). Allt er þetta fólk sem
gengur með sólgleraugu á nóttunni og tónlistin
er í stíl, með sólgleraugu á nóttunni.
Plöturnar löðra af melódísku últrakúl
rokki. H&T er meira kántrí, Lee & Nancy og Tex Perkins
á meðan GGD er meira Suicide, Jesus & the Mary Chain og
Cramps. Alls ekkert andlaust hjakkkópí samt, fólk
alveg reiðir hæfileikana í þverpokum. Það
væri eiginlega þroskaheft ákvörðun af þinni
hálfu að athuga ekki gaumgæfilega þessar plötur.
Hanktankspeis
/ Gogospeis.
---
Berndsen
- The perfect human
Davíð Berndsen var líka aftarlega á útgáfumerinni
og mætti með fína plötu, Lover in the dark, rétt
fyrir jól. Þar er örlíeitíssintapopp í
pokavís og strákarnir í Sonus Futerae hefðu fengið
sáðlát að heyra þessa plötu 1981. Margt
mjög fínt í gangi þarna. Berndsenspeis.
Nolo
- Pretty face
Þessir lófæpopparar komu svo á Þorláksmessu
með fína plötu, No-lo-fi. Gott að sjá að
gamla bindindisfélagsnafnið okkur Mikaels Torfa, Bindindisfélagið
Nóló, sé komið á hljómsveit. Fjölbreytt
og fjörug plata, ekki hress en fjörug. Nolo
í speisi.
|