07.02.10
Ég minntist á kynlega kvistinn Odd sterka hér að neðan. Í framhaldinu er þetta búin að vera hálfgerð Odds sterka helgi. Ég fór að þessum merkilega steini hans Odds sterka  í gær. Steinninn er fyrir neðan Ármúla 3, við endann á bílastæði.

Á steininn er meitlað: Oddur Sigurgeirsson, ritstjóri 1927. En maður myndi ekki sjá það nema vita hvað ætti að standa, því þetta er orðið mjög veðrað:


Árið 1927 birtist í Alþýðublaðinu smáklausa um þennan stein:

Oddur lést 1953 en það hefur sem sé ekki verið farið eftir þessum fyrirmælum enn, að höggva stykki úr steininum og setja á leiðið hans. Síðasta brotið í þessum míní-Odds sterka æði sem ég hef verið í var að skoða leiðið hans. Hin frábæra síða Garður gefur upp að það sé að finna í Fossvogskirkjugarði, í reit H-19-0003. Ég þangað. Ég bjóst satt að segja við að koma að ómerktu leiði en það var nú aldeilis ekki. Við mér blasti gríðarlegur bautasteinn:

Það er því algjör óþarfi að ég beiti mér fyrir því að steininn í Ármúla sé sagaður í sundur svo hægt sé að fara með áletrunina á leiðið. Með svona kúl legstein er ég viss um að Oddur er ekkert gangandi aftur og hrellandi fólk. 
---
Í hinni skemmtilegu frásögn af Oddi á heimasíðu göngufélags Rannsóknarlögreglunnar, Ferlir, kemur fram mjög skemmtileg slagsmálalýsing af Oddi. Mér þykir við hæfi að draga hana sérstaklega fram því flestir nenna væntanlega ekki að lesa hitt: Margar skoplegar lýsingar Odds voru hafðar eftir honum um afreksverk hans og hreysti. Hann á að hafa sagt um áflog sem hann lenti í. „Þá kom hann á móti mér með hnífinn í annarri og hnefann í hinni. Svo lagði hann á flótta. Ég á undan og hann á eftir.“  - Snilld!
---
Pabbi (f. 1926) man vel eftir Oddi af götum Rvk. Pabbi sagði Odd hafa verið lítinn vexti og alltaf á eftir kellingum. Var smámæltur og sagði alltaf Dísa Dísa (eða Díþa, Díþa) og byrjaði að kássast eitthvað þegar hann sá skvísu. Pabbi minntist á annan kynlegan kvist, man ekki hvað hann sagði að hann hafi heitið, Jóhannes, minnir mig. Sá var alltaf mjög reffilegur til fara í bláum jakkafötum og gríðarlega myndarlegur eins og Clark Gable eða eitthvað (ekki ósvipað og Jói á hjólinu), en var bara með rugl í skelinni. Fékk víst frítt í strætó og í rútur og fór mikið um landið. Það sem gerði þennan Jóhannes svo furðulegan fyrir utan ruglið í skelinni var að hann seldi klámmyndapóstkort af sjáfum sér - sem einhverjir spaugarar höfðu væntanlega narrað hann til að gera - eitt kortanna bar yfirskriftina Lífsins spjót, sem þarf ekki mjög fjörugt ímyndunarafl til að ímynda sér hvernig leit út. Ætli þessi kort hafi varðveist? Mjög áhugavert væri að líta þau augum.
---
Íslenski hljómsveitarbankinn er í mikilli lægð. Hvorki hefur verið lagt inn né tekið út lengi. Ég sá eina fyrirsögn í fréttagáttinni nýlega sem væri gott hljómsveitarnafn: Sex höfuðlaus lík í Mexíkó (leika á Sódómu í kvöld). Fréttafyrirsagnir eru ekki verra en hvað annað til að nefna hljómsveitir. 
---

Hljómsveit Ingimars Eydal, Helena og Þorvaldur - Sumarást + Mig dregur þrá
Og þá er komið að því! Síðasta innleggið í RLPK. Þrælheit Akureyrarsveifla frá 1968, Nancy og Lee verður Helena og Þorvaldur, en ég er nú bara ekki með það á hreinu hver tók Mig dregur þrá upphaflega. Eins veit ég varla heldur hvað Mig dregur þrá þýðir! Ég minni hins vegar á SG síðuna á íslensku Wiki.

06.02.10
Er það bara ég, eða lætur einhver annar þessa Vísa auglýsingu með bjánanum á hækjunum fara í taugarnar á sér?
---
Ég er sæmilega sáttur við síðustu Bakþanka, Úrræði og lausnir
---
Ég snæddi á Brasilíu og horfði á nýjustu mynd Coen bræðra.
---
Eurovision já. Ég held með Hvanndalsbræðrum, þó ekki nema vegna þess að þeir syngja á íslensku og eru hressir. Lagið er líka ágætt, allavega öðruvísi lag en við höfum sent áður út. Hera vinnur þetta þó væntanlega, eða Jógvan, svona miðað við fyrri reynslu mína af þessari keppni og símakosningu landsmanna. Aldrei að vita samt. Áfram Hvanndals!
---

(49/50) The Tremeloes - Let your hair hang down
Meinlaus poppsýra frá 1967, b-hliðin af stærsta smellinum, Silence is Golden. Silence var upphaflega með Four Seasons, en þetta lag, Láttu hárið á þér lafa, sömdu þrír úr The Tremeloes. Bandið var svona hálfgert b-band í bresku bylgjunni, en náðu þó það langt að koma hingað og spila 1965 - og aftur 1985 á Broadway! Meira um bandið á Wiki. Enn kemur Tímarit.is sterkt inn:

(Úr Vísi 1965)

04.02.10    Frík fortíðar

Eru enn til „kynlegir kvistir sem setja svip á bæjarlífið“? Ég veit það ekki. Ekki sýnist manni það nú svona í fyrstu. Ég fór að pæla í þessu því ég heimsótti Stein Skaptason og hann var með nýja mynd upp á vegg, gullfallega litaða ljósmynd af Oddi Sigurgeirssyni fornmanni. Oddur þessi var fæddur um 1870 og setti gríðarlegan svip á bæjarlífið á síðustu öld. Ég hafði aldrei heyrt um Odd áður og kynnti mér hann aðeins á því frábæra apparati Tímarit.is. Þar fann ég m.a. skemmtilega grein eftir Pétur Pétursson þul úr Mbl 2003. Svo virðist sem Oddur hafi gefið út tímaritið Harðjaxl (töff nafn) og hann auglýsti reglulega í Alþýðublaðinu eftir krökkum til að selja það. Oddur klæddi sig upp í víkingabúning á sunnudögum og spasseraði um bæinn með hund og hest sér við hlið. Víkingabúningurinn kallar fram hugrenningatengsl við listamanninn Moondog sem klæddi sig líka upp í víkingaátfitt í NY og spilaði guðdómlega músík inn á plötur. Mesta kleim tú feim Odds var að Kristján konungur X talaði við hann á Alþingishátíðinni 1930. Við frekari eftirgrennslan á alnetinu fann ég svo góða umfjöllun um karlinn hér.
---

(úr Dagblaðinu 1978) 
Þegar ég var ungur voru aðallega tvö góð frík sem settu svip á bæinn, þ.e.a.s. Reykjavík. Kópavogur er allt önnur saga. Þetta voru Guðmundur „litlaskáld“ Haraldsson, dvergur og meistari og Jóhannes grínari, krypplingur, eða maður með herðakistil einsog meira pc er að segja. Báðir eru dánir. Guðmundur var stundum fullur og að sníkja pening. Ég sá einu sinni kaupmann í kjörbúð sem var þar sem Kofi Tómasar frænda er núna gefa honum aur. Guðmundur hékk oft í bankanum þar sem ég var að vinna og var alltaf að muldra eitthvað í barminn. Mér heyrðist það vera „djöfull er hann ljótur þessi“ einu sinni þegar ég gekk framhjá. Guðmundur tróð upp 1987 á Hard Rock Café með Stuðmönnum, nýbyrjaðri Ný dönsk og S.H.Draumi. Hvílíkt læn öpp! Það hefur verið eitthvað gott flipp í meistara Jakobi. Þetta var magnað gigg og Guðmundur stórfenglegur enda draugfullur. Hann sagði alltaf á milli laga: „Er þetta ekki gott hjá mér? Er þetta ekki gott hjá mér?“ Guðmundur gaf út bækur sem ég hef aldrei lesið. Biggi Baldurs er hrifinn af þessu og fleiri, t.d. Bragi Ólafsson, sem er fan. Biggi skrifaði mikinn bálk um Guðmund, hér.
---

(Úr DV 1988)
Jóhannes grínari hékk oft á rafmagnskassanum á Lækjartorgi og horfði glottandi á fólkið sem gekk niður Bankastrætið. Hann hló af öllum sem voru eitthvað asnalegir, flissaði t.d. að vini mínum sem er feitlaginn og gólaði jafnvel eitthvað uppnefni á eftir honum. Jóhannes varð frægur fyrir stórleik í myndum Friðriks Þórs, en hann var fríkið hans Friðriks á meðan Hrafn Gunnlaugsson hafði annan meistara og frík á sínum snærum, Svein M. Eiðsson. Jóhannes gaf út almanak í einu eintaki í mörg ár og það kom frétt um það á hverju ári í Dagblaðinu og Vísi. Ég man vel eftir því. Hér skrifar Jónas Haraldsson svo fallega í tilefni af andláti Jóhannesar 1997.
---


(47/50) Pónik og Einar - Jón á líkbörunum + Ég veit
(48/50) Pónik og Einar - Herra minn trúr + Ástfanginn
All slöku hefur verið slegið við í RLPK að undanförnu, en nú skal bætt úr með einum tvöföldum. Ég þarf að fara að klára þetta því ég er með næsta „pródjekt“ reddí á kantinum. Hér koma tvær hliðar á plötum Póniks og Einars, sem er það fyrsta sem Magnús Eiríksson gerði á plötu. Topp stöff og fágæti. Ég birti hér bara texta hráan upp úr Eru ekki allir í stuði, for yr reading plesjör:

Nokkrir ungir menn með Magnús Eiríksson gítarleikara í fararbroddi stofnuðu Pónik árið 1964. Þegar Einar Júlíusson hraktist úr Hljómum, hljómsveitinni sem hann hafði stofnað, bauðst honum að fara yfir í Pónik, sem varð góð lyftistöng fyrir alla. Meðlimir Pónik voru um tvítugt en Einar aðeins eldri. Þó meðlimirnir væru í fastri vinnu spilaði hljómsveitin mikið á böllum, mjög oft í Keflavík, þó flestir meðlimanna væru búsettir í Reykjavík. Sveitin hitaði upp hjá Brian Poole & The Tremeloes og ávann sér slíkar vinsældir árið 1965 að hún hafnaði í öðru sæti á eftir Hljómum í vinsældakosningum Fálkans. Sjálfur var Einar var kosinn besti söngvarinn. Í því tilefni ræddi vikuritið við bandið, m.a. um stelpur og aðra æsta aðdáendur.
Fálkinn: Er mikið um það, að aðdáendur ykkar biðji um eiginhandarskrift?
Magnús: Já, ég er nú hræddur um það. Ég hef meira að segja orðið svo frægur að skrifa á magann á einni stelpunni.
Sævar Hjálmarsson: Ja, ég hef nú aldrei komist lengra en að skrifa á handlegginn á þeim.
Úlfar Ágúst Sigmarsson: Hljómsveitarstjórinn verður að hafa forréttindi.
Fálkinn: Hver er mesta kvennagullið í hljómsveitinni?
Úlfar: Það er Sævar. Dömurnar fá næstum því aðsvif, þegar hann sendir þeim sitt töfrandi augnaráð.
Sævar: Þetta er fráleitt. Það er enginn vafi á því að Einar á mestan sjensinn af okkur.
Magnús: Já, Einar er mesta kvennagullið. Þær snarfalla fyrir ómótstæðilegum persónutöfrum hans, að maður tali nú ekki um spékoppana.
Fálkinn: Hafið þið þurft á lögregluvernd að halda vegna óláta á dansstað?
Sævar: Það var eitt sinn, er við vorum að leika 17. júní í Keflavík, að maður um fimmtugt, vel við skál, æðir upp á hljómsveitarpallinn og sló til Magga, en honum hefur ekki þótt hann árennilegur, því hann snéri sér strax að mér all ófrýnilegur ásýndum. Mér leist nú ekki á blikuna og hörfaði undan, en í því leggur Einar frá sér hljóðnemann og hjólaði í kallinn. Ekki varð þó neitt um meiri háttar slagsmál, því brátt kom lögreglan og dró kauða burtu.

Pónik í London
Pónik var ein af hljómsveitunum sem Jón Lýðsson ætlaði að gefa út þegar hann stofnaði hljómplötuútgáfuna UF hljómplötur (UF = ungt fólk). Jón hafði uppi fremur stórar hugmyndir og sendi Pónik til London í október 1966 til að taka upp átta lög fyrir tvær 7" plötur. Ferðin stóð yfir í tæplega viku og var mikið ævintýri, enda höfðu tveir meðlimanna ekki komið til útlanda fyrr. Upptakan á öllum lögunum tók rúmlega dagstund. Í Maximum Sound hljóðverinu höfðu Kinks og Paul McCartney verið skömmu áður, en á meðan Pónik tók sér hlé frá upptökum kom hljómsveit frá Vestur Indíum og með henni aragrúi vina og vandamanna. Sveitamennirnir íslensku urðu forviða yfir þessum exótísku menningarstraumum.
Magnús: Þetta var furðuleg samkoma og músikin svo rammfölsk, að annað eins höfðum við ekki heyrt. Varst var þó, hve aumingja fólkið lyktaði ferlega. Kvað svo rammt að því, að Einar gekk með ilmvatnsglas um salinn þveran og endilangan eftir á og úðaði í öll horn.
Magnúsi fannst að auki Carnaby Street "skelfing ómerkileg" gata og Pónik fann þar engin föt við sitt hæfi. Betra fannst strákunum að versla á Oxford Street. Þeir litu einnig inn á Whiskey A Go Go klúbbinn, en urðu ekki hrifnir, heldur hálf fúlir af því að tónlistin var svo hátt stillt. "Þessi reynsla okkar verður sennilega til þess að við förum að hafa nánara eftirlit með mögnurunum okkar". 
UF kom fyrri smáskífunni út í febrúar 1967. Þrátt fyrir að á plötunni væri íslenskun á vinsælu lagi úr myndinni The Sandpiper, "The Shadow of your smile", og vafasamt lag eftir Magnús sem var bannað í útvarpinu, "Jón á líkbörunum", dó platan í fæðingu. Seinni skammturinn kom ekki út fyrr en rúmu ári síðar. Þá hafði Tónaútgáfan á Akureyri keypt útgáfuréttinn af Jóni. Sú plata gekk aðeins betur, enda varð eitt lagið vinsælt, "Léttur í lundu", sem Karl Hermannsson, sá sem hafði verið örstutt með Hljómum, samdi. Öll hin lögin voru eftir Magnús, sem var hættur í Pónik þegar platan kom út. Hann hafði viljað fara aðrar leiðir en Einar söngvari og aðrir í hljómsveitinni. Pónik hélt áfram í nokkur ár án hans og varð elliærari með hverju árinu, enda hræringar í tónlist og hippismi í loftinu sem sveitin aðlagaðist illa. Pónik spilaði þó mikið og víða og var vinsæl ballgrúppa. Einar söng með sveitinni af og til, en einnig söng Þorvaldur Halldórsson og síðar Ari Jónsson og Sverrir Guðjónsson. Pónik gaf út þrjár tveggja-laga plötur 1973 og 74. Af þeim naut sólarlandarlagið "Bíllinn minn og ég" mestrar hilli. Pónik héldu áfram ballharkinu í ýmsum myndum út öldina. Eina LP-plata sveitarinnar, Útvarp, kom út 1982 og þótti vönduð, en varð ekki mjög vinsæl. Magnús stofnaði hins vegar Blues Company og tók þátt í nýbylgjunni í blúsrokkinu í kringum 1969.  Sveitin starfaði með hléum fram eftir öldinni og gerði nokkrar atrennur til plötugerðar, þó ekki hafi það tekist enn. Samhliða blúsnum var hann í ballhljómsveitina Lísu sem þróaðist smám saman yfir í Mannakorn.

31.01.10
Ameríkanar eru svo miklu þróaðri en við að gera bíómyndir um vonda ríka kalla. Náttúrlega vegna þess að þeir hafa svo langa sögu af ríkum vondum köllum. Í Batman frá 1989 er t.d. Jack Nicholson Jókerinn og í einu atriðinu keyrir hann um bæinn í skrúðgöngu og hendir seðlum í bolinn. Ég sá þetta í gær. Minnti mann dáldið á suma. En talandi um vonda kalla og góða þá skrifaði ég fjölmiðlarýni um daginn sem ég set hérna inn:
Hverjir eru vondu karlarnir?
Það er einhver upplausn og ófullnægja í sálarlífi þjóðarinnar - leyfi ég mér að taka svo tilgerðarlega til orða. Það er þessi yfirþyrmandi grunur um að það sé ekki búið að gera upp alla lausu endana, að öll kurlin séu ekki komin til grafar, að uppgjörið hafi ekki enn farið fram, sem nagar landsmenn. Hvers vegna hefur enginn sætt ábyrgð enn þá? Hvers vegna hefur ekki hræða verið handtekin í sambandi við hrunið mikla?
Þetta er alltaf miklu einfaldara í bíói eða í sjónvarpinu. Þar fer aldrei á milli máli hverjir eru vondu karlarnir og hverjir eru góðu karlarnir. Vondu karlarnir eru samviskulaust pakk, sem hugsar ekki um annað en að græða peninga. Þótt það sé naumt þá vinna góðu karlarnir í 99 prósent tilvika í skáldskap. Vondu karlarnir þurfa alltaf að sæta ábyrgð í lokin í þykjustuheimum. Annaðhvort farast þeir á hroðalegan hátt eða eru teymdir burt í járnum. Í steininum geta þeir svo dúsað og hugsað sinn gang næstu áratugina.
Í alvöruheimum gerist ekki neitt. Allavega ekki á Íslandi. Hvar eru handjárnin og málsóknirnar á hendur alvöru glæpamönnum? Kemur kannski aldrei sá dagur að maður geti sagt: Jæja, mikið var að þetta lið fékk það sem það á skilið? Eru kannski engir vondu karlar?
Ég veit það ekki. Ég bara hreinlega veit það ekki. DV er búið að moka skít mánuðum saman og alls konar skítapakk virðist dregið fram á síðum blaðsins. Ég er vinnandi maður og hreinlega nenni ekki að setja mig inn í þetta allt svo DV er orðið eins og hvert annað suð fyrir augunum á manni að þessu leyti. Þeir eru samt ábyggilega að gera góða hluti.
Ég vona innilega að þegar, og ef réttlætið nær fram að ganga á Íslandi, verði það sett fram á álíka einfaldan hátt og í sjónvarpsþáttum. Nokkurn veginn svona: "Þessi og þessi eru vondu karlarnir og hrunið er þeim að kenna. Nú taka þeir út sína refsingu." Þá fyrst verður maður kannski sáttur við að borga og borga upp í hrunagatið mikla.
---
Að þessu sögðu þá eru hugmyndir Sigmundar Ernis um skýrsluna miklu góðra gjalda verðar, þó það sé reyndar eyðsla á pappír að prenta þetta og láta liggja á brettum á bensínstöðvum. Ég held a.m.k. að þetta sé nú ekki það skemmtileg og auðmelt lesning að maður nenni að lesa hana. Fínt að fá bara útskýringar á auðskyldu máli og myndir af vondu köllunum með.
---

HÆ HÆ það er hægt í takmarkaðan tíma að downloada frítt eða hlusta á 2 ný remix (REDD LIGHTS remix & FM BELFAST remix) af nýja SOMETIME singlinum  "Optimal Ending" á RCRD LBL! Góða skemmtun :)
---

Valrós - Millionaire
Hljómsveitin Valrós hefur sent frá sér nýtt lag. Lagið heitir Millionaire og er annað lagið sem hljómsveitin sendir frá sér. Það var samið um stelpu árið 2006 en á einkar vel við í dag, fjórum árum síðar. Myspace.
-Millionaire-
You can throw your wallet away
When you're with me I pay
I buy you clothes and things you like
I buy you dinner every night.

Saying no to you is something I can't do
Money spent on you is money well spent

You want new shoes I buy a pair
Baby I'm a millionaire
New jeans around your pretty legs
One day I'll buy a Gucci bag

Saying no to you is something I can't do
Money spent on you is money well spent

I can give you anything you like
tell me what you want and I will buy it.
I can give you anything you lalalalalala like
tell me what you want and I will buy it.

30.01.10
Sönn saga:
2007: Þú ert 19 ára og vinnur á lager og færð 200kall útborgaðan á mánuði og kaupir náttúrlega rosa bíl á 5 millur á myntkörfuláni. Þér finnst það meika sens og bankanum líka. Ég meina, það eru allir að þessu! Afhverju ekki þú líka? Þú ert enginn aumingi heldur maður með mönnum á almennilegum bíl.
2010: Myntkörfulánið komið í 10 millur, kagginn alltaf bilandi, lagerinn farinn á hausinn (þetta var sko byggingalager) og þú stórskuldugur og ekki orðinn 23 ára! Þér finnst samfélagið hafa brugðist þér - hvað ætlar ríkisstjórnin og bankinn að gera fyrir mig? Þú ert saklaust fórnarlamb hérna. E'haggi? Hvar eru úrræðin? Ömmm... tímavél svo þú getir verið aðeins minni bjáni fyrir þremur árum?
---
Svona er þetta út um allt. Álftanes er náttúrlega bilaðasta dæmið. Þar er kagginn sundlaug! Og svo tekur enginn ábyrgð á neinu og allir væla og vilja bara fá kaggann frítt upp í hendurnar og skuldirnar niðurfelldar. Afhverju ekki þú líka? Stóru gaurarnir eru að fá allt niðurfellt, e'haggi?
---

Hvað kom gott út úr góðærinu? Vitanlega ekki skuldaklafarnir sem allt eru að drepa. Ég veit: Nú er frítt inn á öll listasöfn og kostar ekki 500 kall eins og það var áður en Mörgæsin splæsti. Þetta er vitanlega eins og að segja að þú hafir fengið gefins naglaklippu þegar búið var að fjarlægja af þér löppina. Það er samt gaman að geta valsað inn á söfn án þess að taka upp veskið. Nú er geðveikislega góð sýning í Hafnarhúsinu, Ljóslitlífun, þar sem drykkjufélagar mínir af Óðinsgötu 18b, strákarnir í Stiluppsteypu, eru allir mættir með ógeðslega kúl stöff plús fullt af öðru liði. Einna frábærast fannst mér dótið hans Helga Þórssonar, sem hefur greinilega étið yfir sig af börrítós því hann er orðinn svo mexíkóskur. Þetta er mjög fjölskylduvæn sýning og krakkarnir mínir stilltu sér upp við verkið hans. Í dag kl. 14 er einmitt dagskrá fyrir alla fjölskylduna í tengslum við sýninguna. Það er einmitt það sem maður gerir frekar en að hanga eins og bjáni yfir handboltaleik. Ég segi samt: Áfram Ísland! svo ég verði ekki tekinn af lífi fyrir landráð.
---

  Bjartmar og Bergrisarnir - Feikmeik
Annað sem er gott út úr góðærinu að nú vakna menn hressir og endurnærðir í listum. Til að mynda Bjartmar sem er að mixa í feita plötu um þessar mundir með Birki Rafni sem var í Single Drop (sem sló í gegn á Myspace fyrir nokkrum árum) + Agli Rafns og Júlla Guðmunds, syni Rúnna Júl. Í þessu lagi spilar reyndar Frosti Jr. á trommur. Þetta er fyrsti forsmekkurinn af plötunni væntanlegu og gallklárt að Bjartmar er í gríðarlegu stuði og með þrælfínt lið með sér. Bjartmar segir að lagið hefði getað verið miklu lengra því hann sleppti fjórum erindum, m.a. um verkalýðsfélögin. Hækkið í botn og lesið textann:

Feikmeik
Lag og texti: Bjartmar 

svo fljúgandi frjáls sem hann harmnes nú er
haltur á báðum um ritvöllinn fer
sem hirðheili konungs sér haslaði völl
þar sem dvergtröllið ríka réð í goðanna höll
en þá klikkaði feikmeik
þetta var bara feikmeik
og grillgróðasagan var öll
þetta var bara feikmeik
eitt allsherjar feikmeik
en grillgróða trú flytur fjöll

einkavæddir aðalsdagar gengið höfðu í garð
með genatískum tilbrigðum um tengslatjútt og arð
spruttu úr öllum skúmaskotum blöðrulánabullur
kúlulánakerlingar og pólitískur sullur
því þetta var bara feikmeik
eitt allsherjar feikmeik
og grillgróðahagspekin öll
þetta var bara feikmeik
æ plís gef mér meikbreik
en grillgróða trú flytur fjöll

álftanes undrið lagði fingur í lófa
í lofræðum fálkaði hann glysróna og þjófa
sem fönix um heiminn flaug fram og til baka 
en þegar kolanámutenórinn tók  bí bí og blaka 
þá bara klikkaði feikmeik
þá klikkaði feikmeik
og gríllgróðasagan var öll
þetta var bara feikmeik
eitt allsherjar feikmeik 
en grillgróðatrú flytur fjöll

kvótamóralsmorðinginn var flúinn út í lönd
níðsár eftir saddam sem hann og bússi lögðu í bönd
en heilinn bak við glæpinn sótti í svörtulofta híling
en þá geggjaðist hann gordon brán og rústaði öllum fíling
því þetta var bara feikmeik 
eitt allsherjar feikmeik 
og grillgróða sagan var öll
þetta var bara feikmeik
eitt allsherjar feikmeik
en grillgróðatrú flytur fjöll
þetta var bara feikmeik
eitt allsherjar feikmeik
og grillgróða sagan því öll
æ plís gef mér meikbreik
þetta var bara feiksjeik
og grillgróða hagfræðin öll

pakkadíla poppararnir flugu um allan heim
sungu hádú jú læk æsland og var tekið höndum tveim
skáldin skitu á smjörpappír og drógu glæp í gegn
að skiljast bara á íslandi var þeim gersamlega um megn
því þetta var bara feikmeik
eitt allshverjar feikmeik 
og grillgróðasagan var öll
þetta var bara feikmeik
æ plís gef mér meikbreik
og grillgróða hagfræðin öll
þetta var bara feikmeik
eitt allsherjar feikmeik
og grillgróðasagan var öll
þetta var bara feikmeik
eitt allsherjar feikmeik
en grillgróða trú flytur fjöll 

hætt er við að í framtíðinni feimin verði hún sólin
við að gylla vonir mannanna um álgróða og auð
veðsett hefur verið allt hér og flúin árans fólin
en grýla græðir á eftirlaunum og þykist vera dauð
því þetta var bara feikmeik
eitt allsherjar feikmeik
og grillgróðasagan var öll
þetta var bara feikmeik
eitt allsherjar feikmeik
en grillgróða trú flytur fjöll 
þetta var bara feikmeik
æ gefðu mér meikbreik
grillgróða trú flytur fjöll
þetta var bara feiksjeik
þetta var bara feiksjeik
og grillgróða hagfræðin öll
---
Nei, ég held ég sé ekkert á leiðinni í sjósund. Finnst bara ekkert spennandi að drepast úr kulda. Það getur vel verið að ég endurskoði þessa afstöðu seinna. Eins og ég endurskoðaði þá afstöðu að finnast Melabúðin ömurleg af því hún var svo mikið okur og full af snobbliði úr Vesturbænum. Nú fíla ég Melabúðina í botn. Það fæst allt þar, ekkert svo hræðilegt okur og ég er snobblið úr Vesturbænum. Svo heilsa bræðurnir manni alltaf og starfsfólkið er rosa næs. Starfsmaður Ylstrandarinnar vill aftur á móti benda á sjósundið í Nauthólsvík. Á mánudögum, miðvikudögum og föstudögum hittist hress hópur fólks sem hefur sjósund sem sameiginlegt áhugamál. Þess má geta að Ylströndin er opin á þessum dögum sem hér segir: mánudaga 17:00-19:00, miðvikudaga 11:00-13:00 og 17:00-19:00 og föstudaga 11:00-13:00. Aðgangur ókeypis, sturtur og heitur pottur á staðnum, kaffi og léttar veitingar seldar gegn vægu gjaldi. Allir hjartanlega velkomnir.

28.01.10
Hér er könnunin Uniform - hverjir eru heitastir?

Hvers eiga strætóbílstjórar, Securitasstarfsmenn og stöðumælaverðir að gjalda? 
---
Gleymdi snyrtibuddunni minni í WC á Nesinu. Átti ekki leið þangað fyrr en 4 dögum síðar. Buddan fannst og allt á sínum stað nema það var búið að stela 3 ónotuðum Gillette Mach 3 power fushion (eða hvað það heitir) blöðum sem voru þarna í. Engin furða. Þegar ég tékkaði á þessu dóti í Bónus kosta 8 blöð 4000 kall (eða 3998). 500 kall stykkið! Ég hreinlega tímdi ekki að kaupa þetta. Ætli maður fari ekki að bara að nota eitthvað einnota drasl í staðinn. Samt. Er það ekki áskrift á blóðstorkið fés? Ég er í bullandi vandræðum með þetta. Nota allavega þetta eina blað sem eftir er þangað til það dettur í sundur.
---

Hudson Wayne - Cave-in
Eðal eyðimerkurkántrí! Hljómsveitin Hudson Wayne vaknaði nýverið úr löngum dvala. Tæpum fimm árum eftir að síðasta breiðskífa sveitarinnar kom út, hin rómaða Battle of the Banditos, er nú von á nýrri skífu sem ber titilinn How Quick is Your Fish? Platan er væntanleg í febrúar og sem fyrr sjá 12 tónar um útgáfuna. Síðan að sveitin vaknaði til lífs á ný síðastliðið haust, með nýjan gítarleikara í för (Ólafur Jónsson úr The Funerals og Kvartett Ó. Jónsson og Grjóni), hefur hún komið fram á nokkrum tónleikum. Meðal annars spilaði hún með Ólafi Arnalds í Salnum í Kópavogi og á Duplex tónleikaröðinni á Sódómu. Í lok febrúar næstkomandi er Hudson Wayne á leið til Þýskalands þar sem hún fylgja hljómsveitinni Seabear í viðamikilli tónleikaferð þar um land. Ferðin er farin í samstarfi við Norðrið sem ætlað er að kynna íslenska tónlist í Þýskalandi. Áður en haldið verður í þá reisu mun sveitin fagna útgáfu nýju plötunnar með tónleikum í Reykjavík en nánar verður tilkynnt um það síðar.

23.01.10
Sko gamla, bara kominn í framboð. Allir að kjósa Besta flokkinn! Afhverju ætti ég ekki að vera jafn vel launaður og tja, segjum, Oddný Sturludóttir eða Gísli Marteinn? Ég get alveg talað út um rassgatið á mér og verið í einhverjum nefndum og kjaftæði. Þess má geta að Besti flokkurinn er líka með ungliðahreyfinguna, Ungbest. Ég sé ekki fram á annað en algjört bust í vor.
---
Eins og sést hefur nú liðið heil vika á milli blogga. Það er algjörlega óásættanlegt. Eða ásættanlegt. Mar er bara ekki stemmdari í blögginu en þetta, þessa dagana a.m.k. Síðasti Bakþanki var remake af síðasta bloggi. Svo fékk ég nóg af KFC og er búinn að sjá allskonar myndir
---
Icelandic rock group and part of the Brian Jonestown Massacre posse, Dead Skeletons made my track of the year with Dead Mantra, a song that culminates with a compassionate, almost plea-like mantra of "He who fears death cannot enjoy life". Look for more Buddhist boogie in 2010, skrifar Alan McGee um hljómsveit Nonna Dead og Henriks í Singapore Sling, Hank & Tank og Gogo Darkness hér (í grein í Guardian þar sem hann spáir í snilld ársins) Í Dauðum hauskúpum má svo heyra hér.
---

(46/50) Aneka - Japanese boy
Þetta var víst númer eitt í Bretlandi 1981. Satt að segja hef ég nú bara aldrei heyrt þetta lag áður! Nett Blondie diskópopp með feik japönskum áhrifum. Þetta lag Aneku var algjört onehitwonder og hún hefur ekki sést síðan. 

16.01.10
Maður er orðinn svo advansd í tv-málum. Hef verið að horfa á gamanþáttinn Modern family. Nýtt amrrískt stöff sem er að fá góða dóma. Hann er fyndinn. Svona feel good fjölskyldustöff með smá mockumentary fíli. Líka glápt á Men of a certain age, nýja röð með Raymond, eins og í Everybody loves Raymond. Það er ágætt. Miðaldra gráa fiðringsstöff. Er á tánum í 30 rock og amrríska Office. Búinn með nýjasta Dexter. Það voru allir að röfla um að síðasti þátturinn væri alveg hrikalegur svo við vorum við öllu búin. Segi ekki meira. Svo horfum við á Hung á Stöð 2 sem er fínt stöff.
---
Stundum fílar maður sig eins og rosa töff gaur (oftast sem betur fer, guðdómleg er sjálfsblekkingin) en í gær og fyrradag fílaði ég mig eins og algjöran lúða. Það var leiðinlegt. Þetta byrjaði á fimmtudaginn. Ég lá eitthvað asnalega um nóttina og vaknaði með gömlu kalla verk í vinstra lærinu. Ekkert svakalegt svo sem. Hjólaði í vinnuna. Hjólaði í ræktina til að fara í spinning og þá sprakk á helvítis hjólinu á leiðinni. Ég get orðið geðveikur yfir því hvað allt er vaðandi í drullu og skít og glerbrotum og ælum á því sem maður á að hjóla á. Og ósvífni ökumanna, jedúddamía. En allavega, það var ekkert að gera nema teyma hjólið til baka í vinnuna. Svo situr maður þar og hamrar lyklaborð allan daginn og þá fer verkurinn að ágerast. Er orðinn svakalegur og ég farinn að haltra um. Ekkert að gera nema fá sér skutlu með hjólið heim. Í gær var verkurinn ekkert skárri og ég haltrandi um eins og einhver kroppinbakur. Þar að auki tek ég eftir að það eru komnar holur í Ecco skóna mína, bæði á hægri og vinstri skó. Samt ekki farið að leka í gegn, en öðrumegin er vatn að sullast svo það heyrist í skónum eins og maður sé að putta sultu í hverju skrefi. Ekki fallegt. Ekki töff. Haltur og með aumingjahljóð í hverju skrefi. Svo komst ég ekkert í ræktina vegna haltleikans og Lufsan sagði að það væri gömlu kalla lykt af mér þegar hún sótti mig. Rak mig í sturtu. En það eru takmörk fyrir öllu og kraftaverk sem Íbúfen geta gert. Ég er ekki frá því að ég sé miklu skárri í dag og þá er ekkert í stöðunni nema rífa sig upp, drullast með hjólið í viðgerð og kaupa sér nýja skó. Get náttúrlega ekki sjálfur bætt svona sprungið afturhjól - einum of flókin aðgerð fyrir klaufabárð og svo nenni ég ekkert að standa í því - og ég hef áhyggjur af yfirvofandi skókaupum. Nógu var nú dýrt að fá sér skó fyrir hrun. Ætli nýir Ecco skór kosti ekki 30 þúsund kall eða eitthvað? Mér finnst þetta par ekkert hafa dugað en Lufsan segir að ég hafi gengið í þessum skóm í þrjú ár. Spurning hvort maður eigi að halda sig við Ecco eða fara í eitthvað meira gráa fiðringslegt? Ecco er náttúrlega smá gömlu kalla. Hvar fást töff skór, sem endast í svona fimm ár? 
---
Snæddi á Græna risanum (sjá: vönduð gagnrýni).
---

(45/50) Hljómsveit Magnúsar Ingimarssonar, Þuríður og Vilhjálmur - Ég er í "ofsastuði" + Bónorðið
Hörkufjör frá 1968. Gaman að segja frá því að "ofsastuði" er haft í gæsalöppum í titlinum. Bandið spilaði aðallega á Röðli (skv. ævisögu Villa Vill e. Jón nýdanska). Þar sem Röðull var er nú Ruby Tuesday í Skipholtinu. Einu sinni var þar verslunin Radíóbúðin sem maður keypti sín fyrstu kassettutæki hjá. Ég keypti þar líka Never mind the bullocks í grænu umslagi, þýska úgáfu - eða lét Dagnýju systur öllu heldur gefa mér plötuna í jólagjöf 1979. Hér er fjallað um 4-laga plötuna sem þetta er hlið B á, á íslenska wiki, en snillingurinn Kristján Kristjánsson (sem gerði m.a. umslag Á bleikum náttkjólum) hefur sett allt SG þar inn. Ég veit ekki eftir hvern þessi lög eru upprunalega (R. og I. Berns og Lydiate skila litlu og segja mér ekkert) en ísl. textana gerði Ómar Ragnarsson. Ef einhver ofurnördinn veit um orginalana má hann hósta því upp úr sér. 

12.01.10
Mikið andskoti eru þessi lög í Eurovision leiðinleg. Ætlar virkilega enginn að vera með flipp? Nei, sko, Hvanndalsbræður reyna þó allavega. Það eru komin 10 lög (af 15) og ég hef ekki komið eyra á neinn hittara só far. Hér má hlusta á dýrðina. Bubba og Óskars Páls lagið er ekki að gera mikið fyrir mig. Sándar eins og albúm trakk af einhverri Bubbaskífu. Ætli Hera Björk rústi þessu ekki bara? Iss, 44 ára karlpungur að æsa sig yfir Eurovision. 19 ára ég hefði skotið sig í hausinn vitandi af þessari framtíðarsýn. Svona fávitast maður upp með árunum. Það er annað hvort að fávitast upp og setja á sig innbyggða bros-strekkjarann eða vera bitur og fúll og með allt á hornum sér. Hmm hvað varstu að segja?
---

Já, kynlífsvélmennið Roxxxy! Þetta þykir ægilega sniðugt. Sala hefst bráðlega - 7000 - 9000$ stk (hér). Hver ætli hafi ákveðið að hún liti út eins og söngkonan í Yeah Yeah Yeahs?
---

(44/50) BG og Ingibjörg - Á meðan sólin sefur
Grúví ísafjarðarpoppfönk frá 1970. Svo virðist sem Ingibjörg hafi verið fjarverandi þegar lagið var tekið upp svo Hálfdán Hauksson tók að sér söng. Þetta er af þriðju og seinustu 7" sem bandið gerði hjá SG (plöturnar voru útgefnar 1970, 1971 og 1972) og svo kom LP-platan Sólskins

09.01.10
Draumarnir hafa verið í háklassa síðustu nætur. Í nótt var með ég Jeremy Irons í eftirdragi, meðal annars í myndasjúti með honum fyrir blaðið. Hann var látinn í svona lambúshettu með prjónuðu yfirvaraskeggi og svo var sprautað á hann vatni - myndin tekin þegar gusan demdist yfir hann. Ég hef ekki hugmynd um hvað Jeremy fokkins Irons var að gera inn í hausnum á mér. Fyrir nokkrum dögum var ég svo staddur í stórborg á Grænlandi þar sem allt var mjög chic og smart og ógeðlega kúl Grænlendingar út um allt. Það er mjög gaman þegar heilinn á manni er svona sniðugur á nóttunni.
---
Eins og gefur að skilja nenni ég ekki að koma með langa tölu um Icesave og aukinheldur myndi enginn nenna að lesa það. Ég vil bara segja að það er fáránlegt að hafa stjórnskipulagið svona. Fyrst fara mánuðir í að tuða um þetta á alþingi og svo þegar loksins er komin niðurstaða getur einn fremur ömurlegur karlpungur bara skotið allt í kaf og „vísað til þjóðarinnar“. Ísland er martraðarkenndur farsi, sá lengsti sem saminn hefur verið. Ég verð geðveikur að fylgjast með honum en samt geri ég ekki annað. Hjálp!
---
Er að lesa ÞÞ í fávitalandi, seinna hefti Péturs Gunn. Þórbergur skráði allt hjá sér, veðurfar, klósettferðir og sáðlos, eða það telur Pétur a.m.k. einsýnt að X-in í dagbókunum tákni. Einhver bókmenntafræðineminn gæti því spænt yfir dagbækurnar og skrifað útskriftarritgerðina Sáðlos Þórbergs Þórðarsonar. Það eina sem ég skrái í mína dagbók (Almanak H.Í.) er þyngd af voginni í WC og það er mjög óspennandi og eintóna lesning.
---
Talandi um fávita þá er síðasti Bakþanki minn: Ó nei! Ég er fáviti!
---
Frábært er að rokkabillítíska sé að skjóta rótum í Rvk. Þetta er náttla allt svo ógeðslega kúl lúkkandi stöff og músikin skemmtileg. Maður þarf greinilega að tékka á búðinni Wildcats, Hverfisgötu 39, þar sem mér skilst að rokkabillíið sé allsráðandi. Glymskrattinn er á Xinu á sunnudögum frá kl. 14 - 15.


---

(43/50) Ómar Ragnarsson og Lúdó-Sextett - Bítilæði + Trunt, trunt...korriró
Meira Lúdó og nú með Ómar í frontinum. Bítilæði er eftir Ómar sjálfan, bæði lag og texti. Útsetningu gerði Jón Sigurðsson og fór upptakan fram í Ríkisútvarpinu 1964. Glæsileg notkun á Farfisa orgeli og texti Ómars magnaður. Trunt, trunt...korriró er svo íslenska útgáfan af Do wah diddy diddy Manfreds Manns. Af 4-laga ep sem HSH gaf út sama ár. Mikið stuð og mikil snilld!

05.01.10
Þetta er nú bara eins og eitthvað upp úr Andrés Önd eða Simpsons. Eins og t.d. þegar karlinn sem hafði prettað monorail upp á Springfield-búa var á leiðinni til Tahiti með töskur fullur af seðlum. Það er annars voðalega skrýtið að vondu kallarnir tapa bara og fara í steininn í bíómyndum og Andres-blöðum, en í raunveruleikanum, allavega á vitlausa Íslandi, þurfa bara allir hinir - góða fólkið! - að borga á meðan vondu karlarnir valsa um með bros á vör. Þetta er alvaran! Ekki einhver rembingur út í "vonda" útlendinga sem vilja fá auranna sína til baka. Þjóðin þarf að spyrja sig og svara: Hver tók okkur í rassgatið?! Ekki láta smjörklípa sig út í eitthvað Þorskastríð 2 - this time it's personal. Skil vel samt að margir vilji þann vinkilinn á þetta. Sakbitna hyskið vill auðvitað klóra yfir aðalatriðin með aukaatriðum.
--- 
En ekki að ég nenni nú að fara að tuða eitthvað um þetta andskotans ástand. Nei, sör. Á þessari síðu er bara talað um alvöru mál:

(42/50) Kór Öldutúnsskóla - Fjölskylda Barbapapanna + Að hjálpa pabba sinum
Hinir náttúruelskandi Barbapabbar komu ferskir inn í síð-hippið og það þótti tilvalið hjá Iðunni að setja út 4-laga plötu 1974. Hér er hin ilmandi A-hlið.

04.01.10

Það vakti athygli mína um jólin í auglýsingum fyrir heimildarþættina um Goðafoss að Kaktusbúðin sást í svip á ævagömlum Reykjavíkurmyndum. Kaktusbúðin! Það er dáldið kúl nafn á búð. Gúgl skilar engu en Tímarit er með þetta. Kaktusbúðin hefur verið nokkuð dugleg við að auglýsa. Búðin hóf starfssemi 9. nóvember 1936 og síðasta auglýsingin er frá 1954. Hún var á Laugavegi 23, sama stað og Moods of Norway í dag - eða a.m.k. á sömu addressu. 
---
Á sama tíma og ég var að "tímarita" (sbr. gúggla) Kaktusbúðina datt mér í hug að tékka á hljómsveitinni Stunu úr fornbókaverslun, sem ég var í á 9. áratugnum. Þetta var band sem gerði lítið en tók þó upp efni sem var alltaf ætlunin að gefa út á spólu. Ekkert varð þó úr því. Framtakssemin virðist hafa stoppað við það að senda kópíerað eintak til Sigurðar Sverrissonar sem 1984 sá um hina þungarokkslega-sinnuðu "Járnsíðu" í Mbl. Þetta var í þá daga sem blöðin voru með sirka vikulegar poppsíður. Dómur Sigurðar var umbúðalaus og svohljóðandi:

Tímarit skilar bara einni færslu enn um "Stuna úr fornbókaverslun" (með gæsalöppum). Þar eru smakkaðir framandi ávextir í neytendasíðu DV árið 1987. Tamarillo fær eftirfarandi dóm:
Þess má geta að Tamarillo lítur svona út: 

Nafnið Stuna úr Fornbókaverslun vísar vitanlega til klámblaðasölu, en fyrir internet fannst klám aðallega í fornbókaverslunum í Rvk. Á góðum degi fengust þar dönsk klámblöð sem er vitnað til hér: Danskt seventís innréttingapornó. Menn settu það ekki fyrir sig þótt ástand benti til að heilu skipsáhafnirnar hefðu notið blaðanna. Til að lyfta hulunni af Stunu úr fornbókarverslun verður auðvitað að koma tóndæmi:

Stuna úr fornbókaverslun - Úlfgirnd
Hér er Stefán „Varúlfur“ í gríðarlegu stuði og eins og allir nema alvitlausustu þungarokkarar ættu að heyra er hér er ekkert „djók“ á ferð! Hér er mynd en þetta eru reyndar ekki nema tveir úr bandinu:

---
Smá Hamborgarbítl - hér er það Klaus Voorman sem hefur orðið. Svo þarf maður að tékka á Nowhere boy, enda aldrei nóg af Lennon-bíópiks. Kemur kannski bráðlega í bíó hér. 
---

(41/50) Small Faces - The Universal
Small Faces voru við hlið The Who í breska moddinu. Árið 1968 var gott ár fyrir bandið. Þá kom út platan Ogdens' Nut Gone Flake, sem iðulega er talin snilld (finnst hún ekkert spes) og þessi smáskífa. Meira um Lítil andlit á wiki

03.01.10
Eyddi gærdeginum á hinni undursamlegu Kaffismiðju í góðra vina hópi. Labbaði svo heim. Kom við og kíkti á matseðil í glugga Brasilia Restaurante á horni Skólavörðustígs og Óðinsgötu. Fannst allt fremur ódýrt. Það hlýtur að vera markmið á nýju ári að eta þar. Heima horfði ég á hina skoðunarmyndandi kvikmynd Food Inc í tölvunni. Fjallar um matvælaframleiðslu í Bandaríkjunum. Get ekki sagt að ég sakni McDonalds meira eftir að hafa séð hana. Sérstaklega fannst mér fullyrðingin um að í einum McDonalds hamborgara sé kjöt úr allt að þúsund beljum ógeðsleg. Jæja, nú förum við að éta meiri fisk, sagði ég við Lufsuna eftir þessa mynd. Í anda almennrar siðbótar og skilnings á eðli hlutanna sýndi ég svo stuðning í verki og styrkti Wikipediu um 10 dollara. 
---

(40/50) Lúdó sextett og Stefán Jónsson - Nótt á Akureyri
Í poppfræðum er sérkafli um lög sem byrjuði sem veigalitlar B-hliðar á smáskífum en enduðu sem megahittarar. I will survive með Gloríu Gaynor var t.d. upprunalega b-hliðin á einhverju lagi sem heitir Substitute og Kung Fu Fighting og fullt af öðrum lögum fóru þessa leið að slá í gegninu. Ég man ekki eftir mörgum svona tilfellum hér, en þessi smáskífa frá 1964 er dæmi um þetta. Menn veðjuðu greinilega á að þetta lag, Nótt á Akureyri, yrði vinsælt og settu á a-hlið. Það gerðist ekki, en b-hliðin, Því ekki að taka lífið létt... gerði hins vegar allt vitlaust og Lúdó og Stefán eru örugglega enn takandi það á böllum en láta þetta lag liggja milli hluta.

01.01.10
Árið!
Skaupið? Gott! Uppörvandi og vonandi spádómslega vaxið (lokaatriðið). Sigmundur Ernir sló í gegn, en þessi nauðalíki leikari mun vera hávaxnasti meðlimur Ljótu hálfvitana. Væri alveg til í að horfa á Skaupið aftur. Fæ tækifæri til þess kl. 19:40 á morgun.
2010? Alþjóðlegt ár líffræðilegs fjölbreytileika. 2010 er helvíti rennileg tala eitthvað og afmælisár. Ég verð 25 45 ára og á 30 ára bransaafmæli. Auk þess verður hljómplatan Gums með Bless 20 ára og verður ef til vill tekinn upp þráður að því tilefni.
---
Fyndið að það skuli enginn hafa montauglýst í ár. Muniði ekki eftir þessu? Gísli Örn Garðarson í Singapore fyrir Bla bla og svo var tuggið eitthvað ofan í þetta: Þor, dugnaður, atorkusemi bla bla bla. John Cleese og þetta drasl allt. Nú var enginn að auglýsa nema Ispan og Húsnæðislánastofnun og svo náttúrlega Kjörís (sem rúlar!) Sama í gangi í manni ársins í viðskiptablöðunum. Það hefði alveg eins getað staðið utan á þeim: Og maður ársins er: Einhver sjoppugaur sem ekki er búinn að skíta á sig eins og allir hinir sem voru menn ársins í hittifyrra.
---
Heyrði Bubba læf á Rás 2 í gær. Tók tvö glæný lög í  áramótaþætti. Það má hlusta á þetta með því að skrolla svona 12 mm inn hér. Lögin eru mjög bókstafleg. Annað er Enginn vil elska feita stelpu þar sem Bubbi rímar ung við þung og ég beið spenntur eftir að hann kæmi með pung. Það lag yrði á B-hliðinni. Á A-hliðinni væri hið sláandi Hægt andlát 14 ára stúlku. Hva, hefur Bubbi verið að hlusta á Frankie teardrop með Suicide? var það sem ég hugsaði þegar ég heyrði þetta. Góð lög. Bubbi lag-bloggar. Ég fíla Bubba. Mér er alveg sama um allt ruglið á honum. Það er bara hressandi.
---
Shreds er stuð. Hér er einhver búinn að shredda Sometime. Auðvitað er svo einhver búinn að shredda Sigur Rós.
---

Nei andskotinn! Hvað sé ég! Rowland S. Howard dauður! Gamla hetjan! Sá var nú mikilsmetinn þegar ég var í ástralíuhamnum. Aðeins Nick Cave var meira kúl. Ég sem var með honum Rowlandi baksviðs á Roxzý 1985 þegar S.H.Draumur hitaði upp fyrir Crime & The City Solution! Ég var svo starströkk að ég hellti niður úr glasi. Andskotans leiðindi alltaf í manninum með ljáinn. Hér má heyra tvö lög af nýjustu sólóplötu Rowlands, Pop Crimes sem kom út í okt.
---

Hank & Tank - Precious one
The Go-go darkness - Radio talk
Rétt fyrir jól duttu inn tvær frábærar plötur. Songs for the birds með Hank og Tank (Singapore-Henriki og Togga Gumm) og The Go-go darkness með The Go-go darkness (Sling-Henriki og Elsu Maríu Blöndal). Allt er þetta fólk sem gengur með sólgleraugu á nóttunni og tónlistin er í stíl, með sólgleraugu á nóttunni. Plöturnar löðra af melódísku últrakúl rokki. H&T er meira kántrí, Lee & Nancy og Tex Perkins á meðan GGD er meira Suicide, Jesus & the Mary Chain og Cramps. Alls ekkert andlaust hjakkkópí samt, fólk alveg reiðir hæfileikana í þverpokum. Það væri eiginlega þroskaheft ákvörðun af þinni hálfu að athuga ekki gaumgæfilega þessar plötur. Hanktankspeis / Gogospeis.
---

Berndsen - The perfect human
Davíð Berndsen var líka aftarlega á útgáfumerinni og mætti með fína plötu, Lover in the dark, rétt fyrir jól. Þar er örlíeitíssintapopp í pokavís og strákarnir í Sonus Futerae hefðu fengið sáðlát að heyra þessa plötu 1981. Margt mjög fínt í gangi þarna. Berndsenspeis.


Nolo - Pretty face
Þessir lófæpopparar komu svo á Þorláksmessu með fína plötu, No-lo-fi. Gott að sjá að gamla bindindisfélagsnafnið okkur Mikaels Torfa, Bindindisfélagið Nóló, sé komið á hljómsveit. Fjölbreytt og fjörug plata, ekki hress en fjörug. Nolo í speisi
 

---
(((((((Gamli tíminn byrjar hér - 2009 - 7. hluti)))))))